“ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΩΤΗΡΕΣ ΤΟΥ”

Η γαλλική εφημερίδα “LIBERATION” της Τρίτης 21 Φεβρουαρίου δημοσίευσε ένα σημαντικό κείμενο αντιμνημονιακής συμπαράστασης προς τον ελληνικό λαό και ενάντια στις ισοπεδωτικές πολιτικές που με αφετηρία την Ελλάδα προβλέπεται να επεκταθούν σε όλη την Ευρώπη. Συνυπογράφεται από κορυφαίους γάλλους στοχαστές- μεταξύ των οποίων ο Μπαντιού, ο Μπαλιμπάρ, ο Νανσύ, ο Ρανσιέρ, η Μπάρμπαρα Κασσέν, ο Μισέλ Σουριά, ο Ντιντί -Υμπερμάν,ο Ρογκοζίνσκι, κ.ά. Κινητοποιήθηκαν με πρωτοβουλία του Ελληνικού περιοδικού αληthεια που τους πρότεινε και το κείμενο για συνυπογραφή. Συνοδεύεται από ένα κάλεσμα για τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής επιτροπής αλληλεγγύης που ήδη βρίσκει ανταπόκριση σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Το κείμενο που υπέγραψαν οι Γάλλοι διανοούμενοι αναφέρει τα εξής:

“Τη στιγμή που ένας στους δύο Έλληνες νέους είναι άνεργος, 25.000 άστεγοι περιπλανώνται στους δρόμους της Αθήνας, το 30% του πληθυσμού βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχιας, χιλιάδες οικογένειες υποχρεούνται να βάλουν τα παιδιά τους σε ιδρύματα προκειμένου να μην πεθάνουν από την πείνα και το κρύο, νεόφτωχοι και πρόσφυγες δίνουν μάχες για τους σκουπιδοτενεκέδες στους δημόσιους χώρους, οι «σωτήρες» της Ελλάδας, υπό το πρόσχημα ότι οι Έλληνες «δεν καταβάλουν αρκετές προσπάθειες», επιβάλλουν ένα νέο σχέδιο βοήθειας που διπλασιάζει τη χορηγούμενη θανατηφόρα δόση. Ένα σχέδιο που καταργεί το εργατικό Δίκαιο και καταδικάζει τους φτωχούς σε ακραία ένδεια, εξαφανίζοντας παράλληλα τις μεσαίες τάξεις.

Ο στόχος δεν είναι σε καμία περίπτωση η «σωτηρία» της Ελλάδας: όλοι οι οικονομολόγοι που είναι άξιοι του ονόματός τους συμφωνούν επ’ αυτού. Το ζητούμενο είναι να κερδηθεί χρόνος προκειμένου να σωθούν οι πιστωτές ενώ παράλληλα η χώρα οδηγείται σε μια προδιαγεγραμμένη χρεοκοπία. Πρωτίστως, το ζητούμενο είναι να μετατραπεί η Ελλάδα σε εργαστήριο μιας κοινωνικής μεταλλαγής που θα γενικευθεί, σε έναν δεύτερο χρόνο, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το μοντέλο που δοκιμάζεται πάνω στους Έλληνες είναι εκείνο μιας κοινωνίας χωρίς δημόσιες υπηρεσίες, στο πλαίσιο της οποίας τα σχολεία, τα νοσοκομεία και τα ιατρικά κέντρα κατεδαφίζονται, η υγεία καθίσταται προνόμιο των πλουσίων, οι ευπαθείς πληθυσμοί προορίζονται για μια προγραμματισμένη εξόντωση, ενώ όσοι εξακολουθούν να έχουν μια εργασία καταδικάζονται σε ακραίες μορφές εργασιακής επισφάλειας και οικονομικής εξαθλίωσης.

Προκειμένου όμως αυτή η αντεπίθεση του νεοφιλελευθερισμού να πετύχει τον στόχο της χρειάζεται να εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς που καταργεί τα πλέον στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα. Με διαταγή των σωτήρων, βλέπουμε λοιπόν να εγκαθίστανται στην Ευρώπη κυβερνήσεις τεχνοκρατών που περιφρονούν τη λαϊκή κυριαρχία. Πρόκειται για ένα σημείο καμπής όσον αφορά στα κοινοβουλευτικά καθεστώτα στο πλαίσιο των οποίων βλέπουμε τους «αντιπροσώπους του λαού» να εξουσιοδοτούν εν λευκώ τους ειδικούς και τους τραπεζίτες, απαρνούμενοι την υποτιθέμενη εξουσία τους να αποφασίζουν. Ένα είδος κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος, το οποίο προσφεύγει, μεταξύ άλλων, και σε ένα διευρυμένο κατασταλτικό οπλοστάσιο απέναντι στις λαϊκές διαμαρτυρίες. Έτσι, από τη στιγμή που οι βουλευτές επικύρωσαν την διαμετρικά αντίθετη με την εντολή που είχαν λάβει σύμβαση που τους υπαγόρευσε η Τρόικα (Ευρωπαϊκή Ένωση, Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), μια εξουσία στερούμενη δημοκρατικής νομιμότητας υποθήκευσε το μέλλον της χώρας για τα επόμενα τριάντα ή σαράντα χρόνια.

Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζεται να δημιουργήσει έναν δεσμευμένο τραπεζικό λογαριασμό στον οποίον θα κατατίθεται απευθείας η βοήθεια προς την Ελλάδα προκειμένου να χρησιμοποιείται αποκλειστικά προς όφελος του χρέους. Τα έσοδα της χώρας οφείλουν να αφιερώνονται κατά «απόλυτη προτεραιότητα» στην εξόφληση των πιστωτών και, εφόσον παραστεί ανάγκη, να κατατίθενται απευθείας σε αυτόν τον λογαριασμό την διαχείριση του οποίου έχει αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Σύμβαση υπαγορεύει ρητά ότι κάθε νέα υποχρέωση που θα προκύπτει στο πλαίσιό της θα διέπεται από το αγγλικό δίκαιο, το οποίο απαιτεί υλικές εγγυήσεις, ενώ οι διενέξεις θα εκδικάζονται από τα δικαστήρια του Λουξεμβούργου, με την Ελλάδα να έχει αποποιηθεί εκ των προτέρων κάθε δικαίωμα προσφυγής ενάντια σε όποια κατάσχεση αποφασίσουν οι πιστωτές της. Για να ολοκληρωθεί η εικόνα, οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν ανατεθεί σε ένα Ταμείο υπό τη διαχείριση της Τρόικας στο οποίο θα κατατίθενται οι τίτλοι ιδιοκτησίας των δημοσίων αγαθών. Εν συντομία, έχουμε να κάνουμε με μια γενικευμένη λεηλασία, χαρακτηριστικό γνώρισμα του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού που προσφέρει εν προκειμένω στον εαυτό του μια θεσμική καθοσίωση. Στο βαθμό που πωλητές και αγοραστές θα κάθονται στην ίδια πλευρά του τραπεζιού, δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι το εν λόγω εγχείρημα ιδιωτικοποιήσεων αποτελεί πραγματικό συμπόσιο για τους αγοραστές.

Όλα τα μέτρα που έχουν ληφθεί έως τώρα είχαν ως μοναδικό αποτέλεσμα την εμβάθυνση του ελληνικού εθνικού χρέους το οποίο, με τη βοήθεια των σωτήρων που δανείζουν με τοκογλυφικά επιτόκια, έχει κυριολεκτικά εκτοξευθεί στα ύψη προσεγγίζοντας το 170% ενός ακαθάριστου εθνικού προϊόντος σε ελεύθερη πτώση, ενώ το 2009 δεν αντιπροσώπευε παρά το 120%. Μπορεί κανείς να στοιχηματίσει ότι αυτός ο εσμός σχεδίων σωτηρίας -τα οποία παρουσιάζονται κάθε φορά ως «τελικά»- δεν στόχευε παρά στο να εξασθενίσει ολοένα και περισσότερο τη θέση της Ελλάδας ούτως ώστε, στερούμενη κάθε δυνατότητας να προτείνει από μόνη της τους όρους μιας ανασυγκρότησης , να εξαναγκαστεί να εκχωρήσει τα πάντα στους πιστωτές της υπό τον εκβιασμό «καταστροφή ή λιτότητα». Η τεχνητή και καταναγκαστική επιδείνωση του προβλήματος του χρέους χρησιμοποιήθηκε σαν όπλο εφόδου για την άλωση μιας κοινωνίας στο σύνολό της.

Σκόπιμα χρησιμοποιούμε εδώ όρους που ανήκουν στη στρατιωτική ορολογία: πρόκειται σαφώς για έναν πόλεμο που διεξάγεται με τα μέσα της οικονομίας, της πολιτικής και του δικαίου, έναν πόλεμο ταξικό εναντίον ολόκληρης της κοινωνίας. Και τα λάφυρα που η χρηματοπιστωτική τάξη υπολογίζει να αποσπάσει από «τον εχθρό» είναι τα κοινωνικά κεκτημένα και τα δημοκρατικά δικαιώματα, αλλά αυτό που διακυβεύεται σε τελική ανάλυση είναι η δυνατότητα για μια ανθρώπινη ζωή. Και η ζωή εκείνων που δεν παράγουν ή δεν καταναλώνουν αρκετά σε σύγκριση με τις στρατηγικές μεγιστοποίησης του κέρδους, δεν πρέπει να διατηρηθεί.

Έτσι, η αδυναμία μιας χώρας πιασμένης στη μέγγενη της χωρίς όρια κερδοσκοπίας και των καταστροφικών σχεδίων σωτηρίας, γίνεται η μυστική πόρτα από την οποία εισβάλλει βίαια ένα μοντέλο κοινωνίας σύμφωνο προς τις απαιτήσεις του νέο-φιλελεύθερου φονταμενταλισμού. Μοντέλο που προορίζεται για ολόκληρη την Ευρώπη και πέραν αυτής. Αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα, και γι αυτό η υπεράσπιση του ελληνικού λαού δεν είναι συρρικνώσιμη σε μια χειρονομία αλληλεγγύης ή αφηρημένης ανθρωπιάς: διακυβεύεται το μέλλον της δημοκρατίας και η τύχη των ευρωπαϊκών λαών. Παντού η «επιτακτική αναγκαιότητα» μιας «οδυνηρής αλλά σωτήριας» λιτότητας θα μας παρουσιαστεί ως το μέσον για να αποφύγουμε τη μοίρα της Ελλάδας, ενώ οδηγεί κατευθείαν σε αυτήν.

Μπροστά σε αυτή την οργανωμένη επίθεση ενάντια στην κοινωνία, μπροστά στην καταστροφή και των τελευταίων νησίδων της δημοκρατίας, καλούμε τους συμπολίτες μας, τους γάλλους και ευρωπαίους φίλους μας να εκφρασθούν σθεναρά. Δεν πρέπει να αφήσουμε το μονοπώλιο του λόγου στους ειδήμονες και στους πολιτικάντηδες. Το γεγονός ότι το αίτημα κυρίως των γερμανών και των γάλλων ιθυνόντων είναι η απαγόρευση πλέον των εκλογών στην Ελλάδα μπορεί να μάς αφήνει άραγε αδιάφορους; Ο στιγματισμός και η συστηματική δυσφήμηση ενός λαού δεν θα άξιζε άραγε μια απάντηση; Είναι δυνατόν να μην υψώσουμε την φωνή μας ενάντια στη θεσμική δολοφονία του ελληνικού λαού; Και μπορούμε άραγε να σιωπούμε μπροστά στην καταναγκαστική εγκαθίδρυση ενός συστήματος που θέτει εκτός νόμου ακόμη και την ίδια την ιδέα της κοινωνικής αλληλεγγύης;

Βρισκόμαστε σε ένα σημείο μη επιστροφής. Είναι επείγον να δώσουμε τη μάχη των αριθμών και τον πόλεμο των λέξεων για να αναχαιτίσουμε την ακραίο-φιλελεύθερη ρητορική του φόβου και της παραπληροφόρησης. Είναι επείγον να αποδομήσουμε τα μαθήματα ηθικής που συσκοτίζουν την πραγματική διαδικασία που εκτυλίσσεται μέσα στην κοινωνία. Είναι κάτι περισσότερο από επείγον να απομυθοποιήσουμε τη ρατσιστική εμμονή περί ελληνικής «ιδιαιτερότητας» που φιλοδοξεί να αναγάγει τον υποτιθέμενο εθνικό χαρακτήρα ενός λαού (τεμπελιά ή κατά βούληση πονηριά) σε πρωταρχική αιτία μιας κρίσης η οποία στην πραγματικότητα είναι παγκόσμια. Αυτό που μετρά σήμερα δεν είναι οι ιδιαιτερότητες, πραγματικές ή φαντασιακές, αλλά τα κοινά: η τύχη ενός λαού που θα επηρεάσει και τους άλλους.

Πολλές τεχνικές λύσεις έχουν προταθεί για να βγούμε από το δίλημμα «ή καταστροφή της κοινωνίας ή πτώχευση» (πράγμα που σημαίνει, το βλέπουμε σήμερα: «και καταστροφή και πτώχευση). Όλες οι λύσεις πρέπει να εξεταστούν σαν στοιχεία στοχασμού προκειμένου να οικοδομήσουμε μιαν άλλη Ευρώπη. Αλλά κατ’ αρχάς πρέπει να καταγγείλουμε το έγκλημα, να αναδείξουμε την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ελληνικός λαός, εξ αιτίας των «σχεδίων βοήθειας» τα οποία έχουν συλληφθεί από και για τους κερδοσκόπους και τους πιστωτές. Τη στιγμή που ένα κίνημα υποστήριξης υφαίνεται σε όλο τον κόσμο, όπου τα δίκτυα Ιντερνέτ βουίζουν από πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, οι γάλλοι διανοούμενοι θα ήταν άραγε οι τελευταίοι που θα ύψωναν τη φωνή τους υπέρ της Ελλάδας; Χωρίς να περιμένουμε περισσότερο, ας πολλαπλασιάσουμε τα άρθρα, τις παρεμβάσεις στα μέσα, τις συζητήσεις, τις εκκλήσεις, τις διαδηλώσεις. Γιατί κάθε πρωτοβουλία είναι καλοδεχούμενη, κάθε πρωτοβουλία είναι επείγουσα. Σε ό,τι μας αφορά, ιδού τι προτείνουμε: να προχωρήσουμε τάχιστα στη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής επιτροπής διανοουμένων και καλλιτεχνών για την αλληλεγγύη προς τον ελληνικό λαό που αντιστέκεται.

Αν δεν είμαστε εμείς, ποιος θα είναι;
Αν δεν είναι τώρα, πότε θα είναι;”
Βίκη ΣΚΟΥΜΠΗ, Αρχισυντάκτρια του περιοδικού αλήthεια, Αθήνα.
Michel SURYA, Διευθυντής του περιοδικού Lignes, Παρίσι.
Δημήτρις Βεργέτης, Διευθυντής του περιοδικού αλήthεια.
ΚαιDaniel ALVAROAlain BADIOUJean-Christophe BAILLYEtienne BALIBARFernanda BERNARDOBarbara CASSINBruno CLEMENTDanièle COHEN-LEVINASYannick COURTELClaire DENISGeorges DIDI-HUBERMANNRoberto ESPOSITOFrancesca ISIDORIPierre-Philippe JANDINJèrôme LEBREJean-Clet MARTINJean-Luc NANCYJacques RANCIEREJudith REVELElisabeth RIGALJacob ROGOZINSKIAvital RONELLUgo SANTIAGOBeppe SEBASTEMichele SINAPIEnzo TRAVERSO
Sauvons le peuple grec de ses sauveurs !

Ανοικτή επιστολή προς Γ. Πεταλωτή:Γιατί όφειλες να ψηφίσεις ΟΧΙ

Κύριε Πεταλωτή,
Σας απαντώ στην επιστολή σας, με την οποία αιτιολογείτε γιατί ψηφίσατε υπέρ της νέας δανειακής σύμβασης:

1ον - «Σύμφωνα με το μνημόνιο ΙΙ το ελληνικό χρέος θα γίνει βιώσιμο»
Σύμφωνα με τεχνικές μελέτες οικονομολόγων του ΔΝΤ για να υπάρχει μια έλαχιστη πιθανότητα επιτυχίας, δηλ. για να γίνει το χρέος μας βιώσιμο, θα έπρεπε το Α’ Εξάμηνο του 2012 να είχαμε:
α) Ανάπτυξη + 2 %, ενώ όπως είναι γνωστό είναι -7%, και
β) Πληθωρισμό μικρότερο του 1,7% ενώ είναι πολύ μεγαλύτερος
Σύμφωνα με τις παραπάνω μελέτες λοιπόν, το χρέος μας με το μνημόνιο ΙΙ δεν είναι βιώσιμο! Εξάλλου το έχουμε ξαναδεί το «έργο» από την αποτυχία του 1ου μνημονίου και μάλιστα τώρα με τη ραγδαία μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα, θα βαθύνει η ύφεση ακόμη περισσότερο με αποτέλεσμα το 2ο μνημόνιο να επιταχύνει την πτώση της Ελλάδας! Συνεπώς σε 4-6 μήνες θα αναγκαστούμε σε άτακτη χρεοκοπία ενώ παράλληλα θα έχει υποθηκευτεί η Χώρα και ο πλούτος της και θα έχει οδηγηθεί στην εξαθλίωση ο ελληνικός λαός!
«Ειδικότερα, η προβλεπόμενη μείωση μισθών, συντάξεων και επιδομάτων ανεργίας, συμπεριλαμβανομένων και των κατώτατων μισθών μέσω νομοθετικής παρέμβασης, η αποδόμηση των συλλογικών συμβάσεων και η κατάλυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων θα ενισχύσουν επικίνδυνα την υφεσιακή διολίσθηση στην ελληνική οικονομία, θα οξύνουν την ανεργία και τη φτώχεια, θα επιβαρύνουν, αντί να αμβλύνουν, το δημοσιονομικό έλλειμμα και θα διογκώσουν το χρέος. Τελικά θα καταστήσουν πιο δύσκολη την εξυπηρέτηση του χρέους, ακόμα και μετά την απομείωσή του μέσω του PSI». Δήλωση Λούκας Κατσέλη 12-2-2012, Καθηγήτρια Οικονομικών Επιστημών.

2ον - «Δεν θα έχουμε φάρμακα για τα Νοσοκομεία, πετρέλαιο για τα Σχολεία, ηλεκτρικό ρεύμα, δεν θα έχουμε να φάμε κλπ»
Η νέα δανειακή σύμβαση, όπως λέει και ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών κ.Σόϊμπλε, δεν προβλέπει ούτε ένα ευρώ για μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές κ.α, καθώς επίσης και για λειτουργικές δαπάνες Νοσοκομείων, Σχολείων, Ιδρυμάτων κ.α. (φάρμακα, τρόφιμα, πετρέλαιο κλπ). Δηλαδή είναι ξεκάθαρο ότι τα νέα δάνεια θα μας δοθούν για να αποπληρώσουμε μόνο τα χρέη μας ! Προς τι λοιπόν οι γελοίοι εκφοβισμοί ότι δεν θα έχουμε πετρέλαιο, φάρμακα κλπ;

3ον - «Δεν θα μπορούν να πληρωθούν μισθοί, συντάξεις κλπ»
Ο Πρωθυπουργός στο διάγγελμά του το περασμένο Σάββατο είπε ότι ακόμη κι αν αποφασίσουμε να μην πληρώσουμε τα χρέη μας, θα έχουμε πρωτογενές έλλειμμα 5 δις ευρώ. Δηλ. αν κηρύξουμε στάση πληρωμών στους εξωτερικούς δανειστές μας, θα μας λείπουν 5 δις από τα συνολικά 50 περίπου δις των συνολικών κρατικών δαπανών. Θα μας λείπει δηλ. ένα 10%, που σημαίνει ότι μπορεί να υπάρξει μια κλιμακωτή μεσοσταθμική μείωση 15% από τα υψηλότερα επίπεδα έτσι ώστε να μην αγγιχθούν καθόλου οι χαμηλοί μισθοί και συντάξεις. Και σ’ αυτήν την περίπτωση καταρρίπτεται το σαθρό επιχείρημα ότι δεν θα μπορούμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις!

4ον - «Η ΕΚΤ θα σταματήσει να παρέχει ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες και δεν θα μπορούμε να πάρουμε χρήματα από τις τράπεζες»
Εάν γίνει αυτό θα καταρρεύσει άμεσα το Ιταλικό, το Ισπανικό μετά το Γαλλικό και τελικά το Γερμανικό τραπεζικό σύστημα!
«Αυτός ο ισχυρισμός δεν έχει καμιά επιστημονική βάση και επομένως αποτελεί ωμό εκβιασμό του ελληνικού λαού» (Γ. Βαρουφάκης, Καθηγητής Οικονομικών Επιστημών).

5ον - «Αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει θα τη διώξουν από την Ε.Ε. και από το ευρώ»
Δεν υπάρχει καμία νομική διαδικασία αποπομπής μια χώρας είτε από την Ευρωζώνη είτε από το ευρώ! Εξάλλου από τον Μάϊο του 2010 που μπήκαμε στο μνημόνιο δεν είμαστε ουσιαστικά χρεοκοπημένοι εφόσον είμαστε εκτός αγορών; Γιατί λοιπόν δεν μας απέβαλαν ήδη; Κύριε Πεταλωτή ως δικηγόρος θα έπρεπε να το γνωρίζετε.
«Ενώ δεν υπάρχει νομική βάση για αποπομπή της Ελλάδος από την Ευρωζώνη χωρίς τη θέλησή της, η Κυβέρνηση επισείει τον κίνδυνο χρεοκοπίας, για να εκβιάσει την υπερψήφιση μέτρων, που είναι αυτά που θα μας οδηγήσουν τελικά σ’ αυτό που προσπαθούμε ν’ αποφύγουμε, δηλαδή στην άτακτη χρεοκοπία». Δήλωση Λούκας Κατσέλη 12-2-2012, Καθηγήτρια Οικονομικών Επιστημών.

Κύριε Πεταλωτή,
Τι κάνατε έως τώρα με την ανάπτυξη; Τι κάνατε έως τώρα με το ΕΣΠΑ; Τι κάνατε έως τώρα με τη δίκαιη φορολόγηση και την ανακατανομή του πλούτου υπέρ των ασθενεστέρων; Τι κάνατε με τις καταθέσεις στην Ελβετία και αλλού; Τι κάνατε με τους ενόχους της SIEMENS και με τα άλλα σκάνδαλα; Τι κάνατε με τη διαφθορά γενικότερα; Τι κάνατε με την αξιοκρατία; Τι κάνατε με την ανασυγκρότηση της Δημόσιας Διοίκησης, που τη διαλύσατε με τον Καλλικράτη; Τι κάνατε με τη δυσφήμηση του Δημόσιου Τομέα και της Χώρας γενικότερα; Δυστυχώς για μας, η απάντηση είναι: ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ !!!

Τέλος θα ήθελα να ρωτήσω: Γιατί γίνονται κρυφές αγορές ελληνικών ομολόγων τους τελευταίους μήνες από τα αποθεματικά όλων των Ταμείων; Για να μπορέσουν να τα ξεφορτωθούν οι Γερμανικές και οι Γαλλικές τράπεζες;

Τέρμα πια η τρομοκράτησή μας! Δεν έχουμε δώσει το δικαίωμα σε κανέναν, πόσο μάλλον σε εκπρόσωπό μας στην Βουλή να μας ξεγελά με σαθρούς εκβιασμούς! Αν έχετε λοιπόν την παραμικρή αξιοπρέπεια σας ζητώ να παραιτηθείτε άμεσα από την βουλευτική σας έδρα, επειδή δεν σας δώσαμε, δια της ψήφου μας, κανένα δικαίωμα να υποθηκεύσετε το μέλλον της Χώρας και των παιδιών μας, διότι με τις ενέργειές σας αυτές τα καταδικάζετε σε σχεδόν βέβαιη μετανάστευση σε άλλες χώρες για να επιβιώσουν!

Και αν εν τέλει είσασταν δημοκράτης και όχι καταχραστής της εντολής μας, θα έπρεπε τουλάχιστον να έχετε το θάρρος να κάνετε μια ανοιχτή εκδήλωση και να παρουσιάσετε τις θέσεις σας για να υπάρχει δυνατότητα αντιπαράθεσης επιχειρημάτων και διαλόγου! Που να τολμήσετε όμως να αντικρύσετε κατάματα την αλήθεια;

Με τιμή
Γιώργος Τριανταφυλλόπουλος
Πολίτης της Ροδόπης


Υ.Γ. Ως ΑΔΕΔΥ Ν. Ροδόπης έχουμε καταθέσει Ερώτηση στη Βουλή για τη μεθόδευση της ΕΛ.ΣΤΑΤ. για τη δυσφήμηση του Δημόσιου Τομέα και τη στοχοποίηση της Χώρας μας. Ρίξατε καμιά ματιά και ως Υφυπουργός Δικαιοσύνης;

Μπορούμε να αλλάξουμε;

Πολλοί αναρωτιούνται αν μπορούμε να αλλάξουμε ριζικά ως χώρα, ως κοινωνία, ως οικονομία, ως έθνος. Σε πολλές συζητήσεις πολλοί ισχυρίζονται ότι ακόμη και να θέλαμε να αλλάξουμε, πιθανόν να χρειαζόμαστε πάρα πολλά χρόνια για να τα καταφέρουμε και κατά συνέπεια οδηγούμαστε και πάλι στο ανέφικτο. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Είμαστε «καταδικασμένοι» στη μοίρα μας; Είναι αλήθεια ότι «Ο έλληνας δεν αλλάζει!», όπως συνηθίζεται να λέγεται;

Καταρχήν η αλλαγή θα αρχίσει από τη στιγμή που:
1ον Αναγνωρίσουμε το πρόβλημα και
2ον Αποφασίσουμε όλοι μαζί (ή τουλάχιστον αρκετοί) να αλλάξουμε τη "μοίρα" μας.

Από την εμπειρία μου διατείνομαι ότι "εντέχνως" μας εμποδίζουν να αναγνωρίσουμε σφαιρικά το υφιστάμενο πρόβλημα. Όλοι αντιλαμβανόμαστε κάποια προβλήματα από τα βιώματά μας, αλλά (συνήθως) δεν μπορούμε να τα συνδέσουμε όλα μαζί, έτσι ώστε να έχουμε συνολική εικόνα για τα πραγματικά αίτια.

Από τα βιώματά μου (έζησα σε διάφορες πόλεις, Δημόσια Διοίκηση, συνδικαλισμός, πολιτική κ।α) αντιλήφθηκα ότι κύριο εργαλείο του συστήματος είναι ένα δίκτυο ξεπουλημένων (για διάφορους λόγους ο καθένας), που λειτουργεί σαν ένα φεουδαρχικό-παρασιτικό σύστημα. Ένα κύριο χαρακτηριστικό του φεουδαρχισμού αλλά και του συστήματός μας είναι ότι θεωρεί τον πολίτη ως αντικείμενο και όχι ως υποκείμενο. Ένα δεύτερο είναι η αλληλοδιαπλοκή των κυρίαρχων παραγόντων του.

Προσπαθούμε λοιπόν να λύσουμε ένα πρόβλημα (π.χ. Δημόσια Διοίκηση). Δεν θα μπορέσουμε να τα καταφέρουμε διότι το κάθε πρόβλημα αλληλοδιαπλέκεται με άλλα προβλήματα που αντίστοιχα κι αυτά αλληλοδιαπλέκονται με άλλα προβλήματα (π.χ. συνδικαλισμός, διαφθορά, αδιαφάνεια κ.α.). Εκτιμώ δηλ. ότι η προσέγγιση του φεουδαρχισμού είναι πολύ κοντά στη σημερινή πραγματικότητα, η οποία "θολώνει" την αντίληψή μας.

Όσον αφορά το 2ο (αφού δεχτούμε ότι αποδεχτήκαμε το πρώτο) εκτιμώ ότι με κάποιο τρόπο θα πρέπει να σηματοδοτηθεί το "εναρκτήριο λάκτισμα" της ριζικής αλλαγής. Αυτό είναι βέβαια κυρίως ευθύνη των πολιτικών ή αυτών που θα ηγηθούν σ’ αυτήν την πορεία. Επειδή όμως προσωπικά πιστεύω ότι δεν χρειαζόμαστε κάποια συνηθισμένη αλλαγή ή βελτίωση, αλλά ριζική αναγέννηση, θέλοντας να συνεισφέρω προς αυτή την κατεύθυνση προτείνω συνολική αντιμετώπιση της κατάστασης και όχι αποσπασματική που γινόταν μέχρι σήμερα.

Το υφιστάμενο παρασιτικό σύστημα λέει "βολέψου εσύ όπως μπορείς (με ανευθυνότητα, μίζες, ξεπούλημα της αξιοπρέπειάς σου κλπ) και μη με ενοχλείς και έτσι δεν θα σε ενοχλώ και εγώ". Μ' αυτή την έννοια η «κήρυξη πολέμου» κατά του συστήματος, είναι και κατά του βολέματος, της αφασίας και του εκμαυλισμού μας!

Οι πιο πολλοί λένε ότι για να αλλάξουν τα πράγματα, οι αντιλήψεις κλπ, χρειάζονται πολλά πολλά χρόνια. Στο αν οι ζητούμενες "βαθιές" αλλαγές (στις αντιλήψεις μας μέσω παιδείας κλπ) απαιτούν πολύ χρόνο, έχω μια ένσταση! Σίγουρα το να εμπεδωθούν κάποια πράγματα πιθανόν να χριαστεί ένα μεγάλο διάστημα. Όμως πιστεύω ότι το κρίσιμο δεν είναι το τέλος αυτού του διαστήματος, αλλά η αρχή!

Διότι αν συναποφασίσουμε όλοι μαζί (επιτέλους!) ότι θέλουμε να αλλάξουμε και να γίνουμε ένα πραγματικά δίκαιο κράτος ισονομίας, ισοπολιτείας και αξιών, το σημαντικό δεν είναι πόσο χρόνο θα χρειαστούμε για να το πετύχουμε, αλλά το ότι συνειδητά το επιλέξαμε και ως συμμέτοχοι και συνυπεύθυνοι όλοι αγωνιζόμαστε, ο καθένας από το μετερίζι του και τις δυνάμεις του να το φέρουμε εις πέρας. Συστράτευση δυνάμεων, είναι λοιπόν η λύση!

Αυτό επιβεβαιώνεται από τα λόγια του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Πνύκα, που είναι επίκαιρα όσο ποτέ:

«Όταν αποφασίσαμε να κάμομε την επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε "Πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιτοκάραβα βατσέλα", αλλά ως μία βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και οι κληρικοί, και οι προεστοί, και οι καπεταναίοι, και οι πεπαιδευμένοι, και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό, και εκάμαμε την Επανάσταση».

Ήρθε η σειρά μας! Έρχεται η "βροχή" που θα «πέσει» σ’ όλους μας και θα φέρει την επιθυμία της σύγχρονης «απελευθέρωσης» από τα δεινά του χθεσινού «σάπιου» κράτους.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ ΔΙΟΓΚΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΡΟΔΟΠΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 1 - ΤΚ 69100 τηλ. & fax 25310 25649, 84912, 22122 & 6977321701
e-mail adedyrodopi@yahoo.gr , htt://adedyrodopis.blogspot.com
ΚΟΜΟΤΗΝΗ, 21/12/2011
ΑΡ. ΠΡΩΤ. 138
ΠΡΟΣ:
ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗ
ΒΟΥΛΕΥΤΗ
ΚΟΙΝ.:
1. ΑΔΕΔΥ
2. Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ ΟΛΗΣ ΤΗΣ
ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΘΕΜΑ: «Ερώτηση στη Βουλή για την αντισυνταγματική διαδικασία νομιμοποίησης του τεχνητά αυξημένου δημοσιονομικού ελλείμματος (άρθρο 10 του Ν. 3899/2010) και την έμμεσα προκληθείσα δυσφήμηση του Δημόσιου Τομέα και των Δημοσίων Υπαλλήλων»

Κύριε Παπαδημούλη,
εκ μέρους των Δημοσίων Υπαλλήλων του Νομού Ροδόπης και εκτιμώντας ότι εκφράζουμε το αίσθημα όλων των Λειτουργών στον Δημόσιο Τομέα, σας απευθύνουμε το παρόν υπόμνημα-ερώτημα προκειμένου να απαντηθεί από την Ελληνική Βουλή και όσους συγκεκριμένα αναφέρουμε.

Όπως είναι γνωστό, δεδομένου του νεοφιλελεύθερου πλαισίου στο οποίο βρισκόμαστε παγκοσμίως, πανευρωπαϊκώς αλλά και στη χώρα μας, εδώ και πολλά χρόνια αποδομείται συστηματικά ο Δημόσιος Τομέας και κατ’ επέκταση οι βασικοί συντελεστές του, οι δημόσιοι υπάλληλοι.

Όμως αυτά που εξελίσσονται τα τελευταία 2 χρόνια με επίκεντρο τη Χώρα μας, ξεπερνούν κάθε όριο λογικής, ήθους και δεοντολογίας δεδομένου ότι υπάρχει ευθεία και γενικευμένη προσβολή κατά της προσωπικότητας και της αξιοπρέπειας των εργαζομένων που δυσφημούνται καθημερινά προκειμένου να αποδωθεί σ’ αυτούς η κύρια ευθύνη για το σημερινό κατάντημα της Χώρας μας.

Για να εξυπηρετηθεί ο απώτερος στόχος τους, δηλαδή η ακύρωση των κατακτήσεων του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους, έπρεπε να επιτευχθεί πάση θυσία ο διττός στόχος:
α)αφενός η ευρωπαϊκή κρίση να ξεκινήσει από την κρίση δημοσίου χρέους και όχι από την χρεοκοπία ιδιωτικών τραπεζών (βλ. Ιρλανδία) και
β)αφετέρου να στοχοποιηθεί ο Δημόσιος Τομέας ως η πηγή όλων των δεινών.

Σ’ αυτόν τον προγραμματισμό η Ελλάδα προσφέρθηκε ως εξιλαστήριο θύμα προκειμένου να καλυφθούν οι φούσκες των ευρωπαϊκών τραπεζών που τώρα μία-μία σκάνε. Επειδή λοιπόν προέκυψαν σοβαρά στοιχεία που αφενός συμπληρώνουν το «παζλ» του τι συνέβη και αφετέρου τεκμηριώνουν την ανωτέρω συμπαιγνία εις βάρος όχι μόνο του Δημοσίου και των υπαλλήλων του, αλλά και κατά της ίδιας της Χώρας μας, έχουμε χρέος να συνδράμουμε ώστε να αποκαλυφθεί σε όλους τους Έλληνες πολίτες.

Όπως είναι επίσης γνωστό τα Greek Statistics ταυτίστηκαν ως όρος με την απάτη, το κουκούλωμα, την παραπλάνηση, την αναξιοπιστία κλπ. Δεδομένης αυτής της κατάστασης που λέει ότι βρήκε ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου, διακήρυξε με κάθε στόμφο την οριστική τομή με το παρελθόν της παραποίησης των στοιχείων και το Μάρτιο του 2010 ψηφίστηκε ο νόμος 3832/2010 «Ελληνικό Στατιστικό Σύστημα (ΕΛ.Σ.Σ.) Σύσταση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.) ως Ανεξάρτητης Αρχής».

Σύμφωνα όμως με όσα καταγγέλθηκαν πριν λίγο καιρό από την κα Γεωργαντά και τον κ. Λογοθέτη, μέλος και αντιπρόεδρο αντίστοιχα του Δ.Σ. της ΕΛ.ΣΤΑΤ., ο Πρόεδρος της Αρχής κ. Γεωργίου φούσκωσε το έλλειμμα του 2009 (για την ακρίβεια νομιμοποίησε το ήδη «προβλεπόμενο» μεγεθυμένο έλλειμμα) βάζοντας τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ, πράγμα που όπως ισχυρίστηκαν οι ανωτέρω, αντίκειται στα διεθνή πρότυπα και ειδικά στα ευρωπαϊκά. Όπως ισχυρίστηκε η κα Γεωργαντά προσπαθούσαν με τεχνητό τρόπο να ξεπεράσουμε το έλλειμμα της Ιρλανδίας προκειμένου να μπούμε πρώτοι ως Χώρα στο μνημόνιο. Και έτσι η κρίση χρέους στην Ευρώπη θα ξεκινούσε από την κρίση Δημοσίου Χρέους και όχι από την Ιρλανδία όπου ήταν γνωστό σε όλους ότι εκεί χρεοκόπησαν οι Τράπεζες δηλ. ο ιδιωτικός τομέας και η θεοποιημένη Αγορά.

Για να ολοκληρωθεί όμως το σχέδιό τους έπρεπε να καλυφθεί ένα σημαντικό κενό: η τυπική νομιμοποίηση του φουσκωμένου ελλείματος, σύμφωνα με τις προβλεπόμενες ισχύουσες διαδικασίες προκειμένου να γίνει αποδεκτό από την Eurostat!

Και εδώ αρχίζει η μέγιστη καταπάτηση και παραβίαση κάθε ουσιώδους νομιμότητας: αφού λοιπόν δεν μπόρεσαν να καταστήσουν συνένοχους στην συμπαιγνία τα μέλη της ΕΛ.ΣΤΑΤ., ψήφισαν στις 17 Δεκέμβρη 2010 τροποποίηση της Αρχής σε άσχετο Νόμο 3899/2010, άρθρο 10 σύμφωνα με το οποίο μετέτρεψαν την Ανεξάρτητη Αρχή από Συλλογικό Όργανο σε μονοπρόσωπο-μονομελές όργανο, δηλ. σε Αρχή ενός προσώπου, του Προέδρου της! Και με αυτόν τον πραξικοπηματικό και αντισυνταγματικό τρόπο εξασφαλίστηκε η ψευδεπίγραφη νομιμοποίηση των στοιχείων !

Δυο μήνες μετά, τον Φεβρουάριο του 2011, δημοσιεύτηκε μελέτη των Υπουργείων Οικονομικών και Εσωτερικών (Παπακωνσταντίνου και Ραγκούσης αντίστοιχα) για το μισθολογικό κόστος του Δημόσιου Τομέα, βάσει της οποίας προκύπτουν ότι:
«Το μέγεθος της απασχόλησης στο δημόσιο τομέα στην Ελλάδα συμβαδίζει με το αντίστοιχο μέγεθος των ανεπτυγμένων οικονομικά χωρών , ειδικά της Ε.Ε.»
«Η μισθολογική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ συμβαδίζει με την αντίστοιχη των ανεπτυγμένων οικονομικά χωρών (ειδικά της Ε.Ε.)»
«Η μέση αμοιβή των απασχολούμενων στο Δημόσιο Τομέα είναι χαμηλότερη με τα μέσα ευρωπαϊκά μεγέθη» και εν τέλει:

«Η ανάγνωση των παραπάνω συγκριτικών στοιχείων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν είναι δυνατή η ανάδειξη της μέσης αμοιβής και της συνολικής μισθολογικής δαπάνης ως των βασικών προβλημάτων στη λειτουργία του δημοσίου τομέα" (σελ. 62, Συμπεράσματα).

Στοχοποιώντας λοιπόν τον Δημόσιο Τομέα και τους υπαλλήλους του, επέβαλαν ραγδαίες περικοπές που ξεπερνούν και το 50% φορτώνοντας καταρχήν σ’ αυτούς το κόστος της κρίσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Με «οδηγό» το γκέμισμα των εργασιακών και μισθολογικών συνθηκών του Δημοσίου επέφεραν αντίστοιχο πλήγμα στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα. Και εναλλάξ κουρεύουν μια τους από «δω» και μια τους από «κει» εργαζόμενους κατεβάζοντας τους όλους μαζί βήμα-βήμα σε βαλκανικά πλέον δεδομένα.
Ως εκ τούτου σύμφωνα με όσα εκθέσαμε παραπάνω καταρρίπτεται ο κατασκευασμένος μύθος ότι ο Δημόσιος Τομέας της Χώρας μας ευθύνεται για την σημερινή κρίση.

Η κατασκευή αυτή χτίστηκε και εκτελέστηκε, όπως αβίαστα προκύπτει, στο υψηλότερο επίπεδο της Κοινοβουλευτικής μας Δημοκρατίας, δηλαδή τον πρώην Πρωθυπουργό κ। Γιώργο Παπανδρέου, τον Πρόεδρο της Βουλής, τον πρώην Υπουργό Οικονομικών κ. Γιώργο Παπακωνσταντίνου με την υποστήριξη ξένων κέντρων όπως ΔΝΤ, ΕΚΤ, τις νεοφιλελεύθερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αλλά και με την αμέριστη συναίνεση πλειάδας Υπουργών που συνυπογράφουν στην τροποποίηση του νόμου της ΕΛ.ΣΤΑΤ. δηλ. στο νόμο 3899/2010. Και δεν μιλάμε για «εσφαλμένη» πολιτική, όπως υποστηρίζουν οι όψιμοι μνηστήρες, αλλά ξεκάθαρα για προσχεδιασμένη, και εκτελεσμένη συμπαιγνία που τελικά οδήγησε σε υποθήκευση τη Χώρα μας και σε φτώχεια και απόγνωση το σύνολο σχεδόν του ελληνικού λαού.

Επιπλέον η Ελλάδα με τον στημένο αυτό τρόπο κατέστη αναξιόπιστη σε τέτοιο σημείο, ώστε να αποτελούμε παράδειγμα προς αποφυγή παγκοσμίως. Οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, χρησιμοποιούν το «παράδειγμα» της Ελλάδας ως πρόσχημα, προκειμένου με τη σειρά τους να αποδομήσουν το αντίστοιχο κράτος τους, να μειώσουν τους μισθούς των εργαζομένων στο δημόσιο αλλά και τον ιδιωτικό τομέα και να διαλύσουν βήμα-βήμα το κοινωνικό κράτος που μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούσε την ύψιστη κατάκτηση των ανεπτυγμένων κοινωνιών!

Κύριε Παπαδημούλη,
Σας ζητούμε, ως εκπρόσωπο του Ελληνικού Λαού, να καταθέσετε εκ μέρους μας όλα τα στοιχεία και τα ερωτήματα που προκύπτουν απ’ όσα σας εκθέτουμε παραπάνω και να προβείτε στις προβλεπόμενες ενέργειες προκειμένου να οδηγηθούν οι υπεύθυνοι στην Ελληνική Δικαιοσύνη.

                                 ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓ ΑΔΕΔΥ ΡΟΔΟΠΗΣ

            Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                  Ο Γ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ                          ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Είχα διαμηνύσει στον Παπανδρέου ότι θα έχει μία και μόνο ευκαιρία!

Ήδη από τον Απρίλιο του 2009, σε ανύποπτο δηλαδή χρόνο, εγώ ο ερασιτέχνης που ούτε στοιχεία είχα για το έλλειμμα, ούτε είχα άμεση πληροφόρηση, είχα προβλέψει (όπως και πολλοί άλλοι που απλά σκέφτονται και αναλύουν) ότι ο Παπανδρέου θα έχει μία και μοναδική ευκαιρία για την αναγέννηση της Χώρας ! 

Αντί αυτού, προσέφερε τη Χώρα ως εξιλαστήριο θύμα προκειμένου αφενός για να καλυφθούν οι χρεοκοπημένες Τράπεζες σε όλη την Ευρώπη και αφετέρου για να αποτελέσει το έρεισμα για την εξαφάνιση του πολυέξοδου (για τα ιδιωτικά κεφάλαια) Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Κράτους !!!

Πολύ λυπάμαι που το λέω, αλλά είτε εξ αμελείας (και ανεπάρκειας) είτε εκ προθέσεως ο Παπανδρέου και όλοι οι υπουργοί και όλο το λοιπό κομματικό κατεστημένο που τους στηρίζει είναι εγκληματίες γιατί υποθήκευσαν το μέλλον της Χώρας και των επόμενων γενεών !!!

Γι αυτό δεν θα πρέπει να ασχολούνται με αρχηγίες, διαδοχές κλπ, αλλά να παραδωθούν μόνοι τους στη δικαιοσύνη και να ζητήσουν τη συγχώρεση του ελληνικού λαού, ειδάλλως θα οδηγηθούν με βίαιο τρόπο από το λαϊκό κίνημα που θα ξεσπάσει το αμέσως επόμενο διάστημα !!!

Τελικά είχε δίκιο ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης που εδώ και καιρό υποστηρίζει ότι το ΠΑΣΟΚ μεταλλάχθηκε και πλέον δεν έχει καμία σχέση μ' αυτό που ήταν αρχικά.

 

Από την πλευρά μου ζητώ συγγνώμη γιατί είχα την ψευδαίσθηση ότι αυτό το κόμμα είναι σε θέση να αλλάξει την Ελλάδα και να την μετατρέψει σε μια σοσιαλδημοκρατική χώρα !!!

ΑΠΟ:Dialogue

ΠΡΟΣ:triantageo@yahoo.gr

Το μήνυμα επισημάνθηκε 9:39 π.μ. Τρίτη, 14 Απριλίου 2009

Κύριο μέρος μηνύματος

Ευχαριστούμε για την επικοινωνία και τις επισημάνσεις. Το μήνυμα διαβιβάστηκε στον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.

Η καθυστέρηση στην απάντηση μας οφείλεται σε τεχνικό πρόβλημα.

Φιλικά, από το προσωπικό κόμβο του Γιώργου Παπανδρέου

----- Original Message -----

From: triantageo@yahoo.gr

To: dialogue@politicalforum.gr

Sent: Friday, April 10, 2009 3:53 PM

Subject: Επικοινωνία με τους πολίτες

Αγαπητέ Πρόεδρε,

διάβασα την ομιλία σας στην παρουσίαση του βιβλίου του Ν. Κοτζιά και ομολογώ ότι είναι πολύ εύστοχα όσα λέτε και ιδιαίτερα τα σχετικά με το κατεστημένο. 

"Μια ολιγαρχία, που ... κατάφερε να αιχμαλωτίσει και τους ίδιους τους δημοκρατικούς μας θεσμούς.", 

" Μέσα από την ιδεολογία... ένα πολύ ισχυρό χέρι ενός κατεστημένου, μιας νεοσυντηρητικής αντίληψης που υπάρχει από την Αμερική, μέχρι βεβαίως και στη χώρα μας και, συγκεκριμένα, στους εκπροσώπους αυτής της αντίληψης στην Ελλάδα, που είναι η σημερινή παράταξη που κυβερνά τη χώρα, αυτή της Νέας Δημοκρατίας.", 

"Είναι μια λογική, που κατάφερε να ελέγξει τους δημοκρατικούς θεσμούς, προωθώντας την ανισότητα στην κατανομή του οικονομικού πλούτου, των εισοδημάτων, την οικονομική ανισότητα, αλλά και την άνιση κατανομή της εξουσίας.". 

Αυτά ακριβώς έχω κι εγώ αντιληφθεί, από τη μέχρι τώρα εμπειρία μου.

Θέλω όμως να κάνω κάποιες επισημάνσεις που ίσως σας φανούν χρήσιμες.

1ον Στη χώρα μας εκτός του κυρίαρχου κατεστημένου, υφίσταται και ένας παράλληλος ιδιότυπος φεουδαρχισμός. Το "βασίλειο" της Αθήνας και τα "φέουδα" των πόλεων. Το «βασίλειο» λοιπόν έχει εγκαθιδρύσει φέουδα σε κάθε πόλη με απώτερο στόχο τον έλεγχο των τοπικών κοινωνιών. Οι διάφοροι τοπικοί εγκάθετοι φεουδάρχες, ως γνήσια προέκταση του «βασιλείου» και προσκυνητές του, έχουν αναλάβει, με τα ανάλογα ανταλλάγματα φυσικά, την παραπλάνηση, την παραπληροφόρηση και τον αποπροσανατολισμό των πολιτών, οδηγώντας τους στην απονεύρωση και τη μη συμμετοχή τους, διασφαλίζοντας έτσι την μακροημέρευση του «βασιλείου».

2ον Δυστυχώς και εμείς ως ΠΑΣΟΚ εγκλωβιστήκαμε στο κυρίαρχο κατεστημένο, και στην πράξη υποταχθήκαμε.

3ον Μέχρι και σήμερα, ένα μεγάλο μέρος της ελίτ του ΠΑΣΟΚ, εξακολουθεί και είναι εγκλωβισμένο, καθώς και πολλά παρακλάδια του. Αποτέλεσμα: ο κανόνας είναι η επικράτηση των προσωπικών και μόνο φιλοδοξιών και συμφερόντων.

4ον Η μέχρι σήμερα αποδοχή αυτής της κατάστασης, δηλ. η αποθέωση της ατομικότητας έχει οδηγήσει σε διασπασμένα ανθρωπάκια, σε διαλυμένη κοινωνία. Πάντοτε είχαμε έλλειμμα συλλογικής συνείδησης, όμως η ολιγαρχία κατάφερε να την εκμηδενίσει.

5ον Για όλους αυτούς τους λόγους όταν θα συγκροτήσετε τη νέα κυβέρνηση, θα πρέπει να μην σκεφτείτε καθόλου τις αγκυλωτικές "ισορροπίες". Κάντε θαρραλέα αυτό που θεωρείτε το πιο σωστό και μη σκεφτείτε τίποτε άλλο. Βάλτε ανθρώπους καθαρούς και ανεξάρτητους από το κατεστημένο!
Κατά τη γνώμη μου ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΛΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ!

Και ένα τελευταίο. Μόλις αναλάβετε και ορίσετε την κυβέρνηση, προτείνω το εξής:

Καλέστε όλους τους φορείς μαζί σε ένα ξενοδοχείο και να κάτσουν εκεί μέχρι να βρουν τις λύσεις. ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΝ ΟΛΟΙ!

Είναι ακραίο, αλλά εδώ που φτάσαμε πρέπει να πέσουν όλες οι μάσκες και η υποκρισία!Η όποια συμφωνία θα έχει τα εξής:

1. Πόσο θα συνεισφέρει ο καθένας για να ξεφύγουμε από την κρίση

2. Πόσο θα κερδίσει ο καθένας όταν ξεφύγουμε από την κρίση

3. Τι μοντέλο θα έχουμε και ποιος θα είναι ο ρόλος του καθενός-Αναγέννηση της Δημοκρατίας μας

Με την ψυχή μου σας εύχομαι καλή δύναμη και η Ανάσταση δεν θα αργήσει, αρκεί συνειδητά να αποφασίσουμε να σταυρωθούμε, δηλ. να θυσιαστούμε. ΜΟΝΟ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ. 

Γι αυτό ακριβώς σας στέλνω ένα ποίημά μου:

Οψόμεθα εις Φιλίππους, οψόμεθα συνάνθρωπε

Ω άνθρωπε στενάζεις, μα στέκεσαι βουβός…
Ω άνθρωπε δακρύζεις, μα είσαι παγερός…
Ω άνθρωπε συνθλίβεσαι, μα φαίνεσαι γερός…
Ω άνθρωπε φοβάσαι, μα δείχνεις δυνατός…

Το μέλλον αιωρείται, το σήμερα μετρά…
Το μαζικό ξεφτάει, το ατομικό νικά…
Η ελπίδα όλο χάνεται, νόημα στα θολά…
Η σκέψη αγκυλώνεται, η πράξη δε φτουρά…

Ω άνθρωπε απάνθρωπε, πως στέκεις σιωπηλός;
Πόσο μπορείς ακόμα, στη ψυχή να ’σαι σκληρός;
Όσο το φάντασμά σου κι αν το ξεγελάς,
το νοιώθεις, που ’ρχεται η μάχη σα φονιάς…

Ένα μονάχα μένει, τότε να σκεφτείς,
να δώσεις τον αγώνα σου, να ξαναγεννηθείς,
αλλιώς χωρίς απάντηση, να εξαφανιστείς!

Οψόμεθα εις Φιλίππους, οψόμεθα εις γη ανθρωπινή…

To «θαύμα» των Χριστουγέννων !

Επιτέλους ήρθε η ώρα να αντιληφθούμε την αδιέξοδη και «άρρωστη» κατάσταση στη Χώρα μας, όπου ο καθένας μας νοιαζόταν μόνο πως θα βολευτεί ο ίδιος, ή να αρπάξει ότι μπορεί και γενικώς επικρατούσε «ο θάνατός σου η ζωή μου» (εξ ου και το κλασικό «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα»).

Έτσι λοιπόν, όλοι συνειδητοποιημένοι θα αναλάβουμε (επιτέλους) ο καθένας τις ευθύνες που μας αναλογούν:

-η πολιτεία να φροντίζει να έχει ένα απλό και εύχρηστο νομοθετικό πλαίσιο, τη μικρότερη δυνατή γραφειοκρατία, να συντονίζει και να οργανώνει μια σύγχρονη δημόσια διοίκηση, με επιμόρφωση, αξιολόγηση και συνεχή υποστήριξη των Υπηρεσιών και των υπαλλήλων της, να έχει αξιόπιστες και επαρκείς κοινωνικές υπηρεσίες (υγεία, πρόνοια, παιδεία κλπ)

-ο δημόσιος υπάλληλος να μην ξύνεται ή να παίρνει μίζες, αλλά ως σωστός επαγγελματίας να προσφέρει τις υπηρεσίες του σεβόμενος τους πολίτες και υπηρετώντας το δημόσιο συμφέρον

-οι επαγγελματίες να μην ξεγελούν ή κλέβουν τους πολίτες, να μην παρέχουν κακές υπηρεσίες ή προϊόντα και να πληρώνουν τους πραγματικούς φόρους τους

-οι αγρότες να μην αράζουν στα καφενεία περιμένοντας τις επιδοτήσεις

-οι εργολάβοι να μην υπερκοστολογούν τα έργα και να κατασκευάζουν τα καλύτερα δυνατά έργα στο μικρότερο δυνατό κόστος

-οι γιατροί να μην μας φορτώνουν φάρμακα ή να μας υποχρεώνουν σε επεμβάσεις προκειμένου να βγει η «προμήθεια»

-οι φαρμακοβιομηχανίες να μην υπερκοστολογούν τα φάρμακα και να έχουμε τα ακριβότερα σε όλη της Ευρώπη

-ο εργάτης να μην κοιτάζει πως θα την κάνει λούφα εις βάρος του εργοδότη ή του κράτους, αλλά να δουλεύει ευσυνείδητα σαν να είναι δική του επιχείρηση

-ο εργοδότης να μην κοιτάζει μόνο το στενό συμφέρον του, κάνοντας μόνο αρπαχτές (θαλασσο-δάνεια, επιδοτήσεις κλπ) και έχοντας τους εργαζόμενους σαν σκουπίδια, αλλά να επενδύει σ’ αυτούς και να τους υπολογίζει ως βασικούς παράγοντες

-οι πετρελαϊκές εταιρείες να μην κάνουν λαθρεμπόριο καυσίμων και οι βενζινάδες να μην κλέβουν τους πολίτες

-οι τράπεζες να μην εκμεταλλεύονται τους πολίτες και τους μικροεπιχειρηματίες με ληστρικά επιτόκια, αλλά να συμβάλουν με όλες τις δυνάμεις τους για την ανάπτυξη της χώρας και της κοινωνίας

-οι εφοπλιστές να βάλουν την ελληνική σημαία και να ναυπηγούν τα καράβια τους στην Ελλάδα

-αυτοί που χρωστάνε να πληρώσουν και αυτοί που τα έβγαλαν έξω να τα φέρουν πίσω και να φορολογηθούν όπως πρέπει

-η δικαιοσύνη θα βάλει μέσα (επιτέλους) όλους όσους καταχράστηκαν χρήματα (ομόλογα, μίζες, βατοπέδι, χρηματιστήριο κλπ)

-το πολιτικό σύστημα θα καθαρθεί στέλνοντας όλους όσους πρόδωσαν την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού στη φυλακή, και από δω και εμπρός δεν θα μπορεί κανείς να λαϊκίζει είτε προεκλογικά («λεφτά υπάρχουν», «επανίδρυση του κράτους») είτε μετεκλογικά, αλλά θα λειτουργεί με διαφάνεια δημοκρατικά στο όνομα του συμφέροντος του λαού και όχι των διαφόρων συμφερόντων (είτε εσωτερικών, είτε εξωτερικών).

Θα γίνουμε επιτέλους μια χώρα όπου επικρατεί η αξιοκρατία, η δικαιοσύνη, η ισονομία σε όλα τα επίπεδα και όχι οι αχυράνθρωποι ξεπουλημένοι. Όλοι μαζί θα ελέγχουμε το κράτος με πιο δημοκρατικές διαδικασίες γιατί θα υπάρχουν ενεργοί πολίτες και ουσιαστική κοινωνία των πολιτών με αλληλεγγύη μεταξύ μας και όχι κρατικοδίαιτες και στημένες ΜΚΟ.

Ανά πάσα ώρα και στιγμή εμείς θα έχουμε τον έλεγχο της κατάστασης αφού θα τους αναγκάζουμε να λογοδοτούν, εμείς θα είμαστε οι κυρίαρχοι και όχι σκοτεινά παρασκήνια που επιβάλουν Πρωθυπουργούς και κυβερνήσεις γιατί έχουμε πλέον συνειδητοποιήσει ότι δεν περιμένουμε κανέναν «ηγέτη» να μας σώσει, αλλά εμείς οι ίδιοι θα σώσουμε τη χώρα μας αλλάζοντας τη στάση μας με το να ενδιαφερόμαστε για το καλό όλων και όχι μόνο για την πάρτη μας.

Γιατί εν τέλει πήραμε το μάθημά μας και λάβαμε όλοι μαζί την μεγάλη απόφαση (και δεν μας νοιάζει αν θα χρειαστούν χρόνια και αγώνας): Να αλλάξουμε !!!

Χο, χο, χο !!! Merry Christmas, ή το παραμύθι θα γίνει πραγματικότητα ;

(Για όσους αμφιβάλλουν ας δουν στο διαδίκτυο την εκπομπή «Εμπόλεμη Ζώνη» του Δανέζη στο Mega «99 %» σχετικά με το κίνημα κατά της Wall Street).

Καλά Χριστούγεννα και η Ανάστασή δεν θα αργήσει …

Είμαστε εμείς με 'μας και θα παλέψουμε να ξαναγεννηθούμε

Μπορεί ένας άνθρωπος να αλλάξει τους άλλους, εάν δεν μπορεί να αλλάξει τον εαυτό του; Μπορεί ένα κόμμα να εξυγιάνει και να αλλάξει το σύστημα όταν δεν μπορεί να εξυγιάνει τον εαυτό του; Μπορεί μια κοινωνία να αλλάξει την πορεία της χώρας όταν η ίδια θεωρώντας τα όλα δεδομένα, δεν έχει την απαραίτητη εκείνη σοφία που θα τη βοηθήσει να κάνει την υπέρβασή της; Από πού λοιπόν θα «γεννηθεί» η ελπίδα;

Πριν από καιρό έγραφα «όλα οδηγούν σε ένα αδιέξοδο, που μάλλον είναι το όριο της σημερινής μας αντίληψης. Για να άρουμε λοιπόν το αδιέξοδο πρέπει να κάνουμε επανάσταση των αντιλήψεών μας».

Η σημερινή οικονομική κρίση μπορεί να οδηγήσει σ’ αυτή τη ζητούμενη επανάσταση; Μάλλον όχι, γιατί με τη συμβατική σημερινή πραγματιστική λογική, κάτι ανατρέπεται από κάτι άλλο, μόνο όταν υπάρχει απτό συμφέρον δηλ. υλικό αντίκρισμα.

Μπορεί όμως (εξ αντανακλάσεως) η κρίση να αποτελέσει το ερέθισμα για την κινητοποίηση – συσπείρωση των δυνάμεων εκείνων που θα πρωτοστατήσουν στη δημιουργία του ζητούμενου κινήματος.

Το ζήτημα είναι εάν υπάρχουν αυτές οι δυνάμεις και με ποιο τρόπο θα συνδεθούν, θα συντονιστούν για να «χτίσουν» το κίνημα.

Οι δυνάμεις υπάρχουν, αλλά δεν είναι ούτε συνδεδεμένες ούτε συγκροτημένες. Δεν βρίσκονται σε ένα ενιαίο τόπο, «χώρο», θεσμό κτλ. Υπάρχουν, αλλά είναι διάσπαρτες εδώ και εκεί. Και τι είναι αυτό που τις συνδέει; Είναι οι βασικές αρχές του πολιτισμού μας: Δικαιοσύνη, αξιοσύνη, ανθρωπιά. Και από αυτά βγαίνει μια δύναμη, η δύναμη της γνήσιας δημιουργίας। Της δημιουργίας που δεν βάζει σαν πρωταρχικό σκοπό το κέρδος, αλλά την εσωτερική ικανοποίηση του κάθε ανθρώπου, που στο τέλος λέει «Τα κατάφερα!».

Παρά τις ανυπέρβλητες δυσκολίες, που δείχνουν ότι είναι ακατόρθωτο, ο άνθρωπος υπερβαίνει τον εαυτό του, τα καταφέρνει και νοιώθει την αρμονία, την πραγματική χαρά της δημιουργίας. Και όταν νοιώσει έτσι, όταν δει το "φως", θέλει να το μοιραστεί με όλους!
Τώρα πως θα «βρεθούν» αυτές οι δυνάμεις; Ακόμα και να «βρεθούν» πως θα συνδεθούν; Ποια δομή, δίκτυο, φορέα κλπ θα φτιάξουν, που θα αποτελέσει τη βάση του νέου κινήματος;

Πιθανόν μια δήλωση του ηγέτη του Κόμματος του Κογκρέσου της Ινδίας, Ραούλ Γκάντι «Θα καταστρέψω το σύστημα που με δημιούργησε», να είναι το κλειδί της απάντησης. Ο ηγέτης που θα έχει τα κότσια να το κάνει, θα ενώσει όλες αυτές τις δημιουργικές δυνάμεις. Γιατί η γνήσια δημιουργία επιτυγχάνεται μόνο με την «καταστροφή» των ισχυουσών συμβάσεων, αγκυλώσεων, αντιλήψεων, που είναι τα αίτια του αδιεξόδου και τα «εμπόδια» της λύσης. Είναι ίσως αυτό που ο Μίμης Ανδρουλάκης ονόμαζε «δημιουργική καταστροφή». Πριν από μερικούς μήνες ήλπιζα ότι θα μπορούσε να το κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου. Μάταια όμως!

Εν τέλει το υφιστάμενο παρασιτικό πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να αναγεννηθεί με όποια προσπάθεια। Η αλληλεξάρτηση μεταξύ των παραγόντων του και οι "αμαρτίες" τους, είναι τόσες πολλές, που η μόνη λύση είναι το εξ ολοκλήρου γκρέμισμά του!

Υπάρχει λοιπόν λύση; Μια πρώτη απάντηση δίνω με το ποίημά μου:

ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΜΑΣ

Ρήγματα παντού στο Καράβι του Μέλλοντός μας…
Στέλνουμε S.O.S μα δε μας ακούνε…

Ρίχνουμε φωτοβολίδες σωτηρίας μα,
νομίζουν πως το γιορτάζουμε…

Είναι λοιπόν μάταιες οι προσπάθειές μας;
Είμαστε μόνοι στην τρικυμία;

ΟΧΙ! Θα αγωνιστούμε για να σωθούμε!
Θα παλέψουμε για να γεννηθούμε!

Για να ναυπηγήσουμε νέο καράβι,
Γεμάτο ελπίδες και σιγουριά,
για τις αξίες και τα ιδανικά!

Είμαστε εμείς μ’ εμάς
και θα παλέψουμε να ξαναγεννηθούμε!