Διάλυση του Φεουδαρχικού Κράτους

Με αφορμή το άρθρο του Αλέκου Παπαδόπουλου στην Καθημερινή στις 14-3-10 με τίτλο «Παρακαμπτήριοι δρόμοι» γράφω κάποια πράγματα που ήθελα από καιρό να εκφράσω. Μάλιστα επειδή ειδικά με το ζήτημα της Δημόσιας Διοίκησης (Δ.Δ.) η άποψή μου είναι ριζικά αντίθετη, νομίζω ότι έχει νόημα ο διάλογος πάνω στο σοβαρότερο ίσως θέμα της σημερινής κρίσιμης συγκυρίας.
Στην σημερινή τραγική κατάσταση που βιώνουμε ως χώρα, σχεδόν όλοι συμφωνούμε ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο. Σε ένα πόλεμο όμως πρέπει να ξέρουμε δυο βασικά πράγματα: α)τι πολεμάμε και β)τι θα γίνει μετά. Όλα αυτά συνδέονται άμεσα με την αγωνία της κοινωνίας για το αν θα πιάσουν τόπο οι θυσίες του λαού.
Ας δούμε λοιπόν πρώτα τι πολεμάμε. Υποτίθεται ότι βρισκόμαστε σε μια χώρα της «ανεπτυγμένης» δύσης και το υφιστάμενο σύστημα είναι το καπιταλιστικό, της αγοράς, του ανταγωνισμού κλπ. Εδώ βρίσκεται ένας τεράστιος μύθος-παραπλάνηση! Το σύστημά μας προσιδιάζει περισσότερο σε φεουδαρχικό, παρά σε καπιταλιστικό! (δηλ. ακόμη χειρότερο απ’ αυτό που νομίζουμε)
Πως προκύπτει αυτό; Μα από αυτά που επικρατούν, δηλαδή η αναξιοκρατία (το γνωστό «οι φελλοί επιπλέουν»), η διαφθορά (βλ. SIEMENS, φαρμακοβιομηχανίες, «φακελάκια» στην Υγεία, Εφορίες, Πολεοδομίες), οι υπόγειες-αφανείς και αδιαφανείς αλληλεξαρτήσεις (βλ. σχέσεις κράτους-εκκλησίας στην περίπτωση βατοπεδίου, ή πολιτικών με επιχειρηματίες-εργολάβους, κομματοκρατία παντού, τα γνωστά «κονέ» ), ο παρασιτισμός (βλ. «τάϊσμα» δημοσιογράφων για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης, επίσης η γενική ατιμωρησία των συντελεστών του συστήματος) το Μεγάλο Φαγοπότι των επιτήδειων που αποκαλύπτεται όλο και πιο πολύ και εν τέλει η σαπίλα που όλοι νοιώθουμε ότι έχει απλωθεί παντού στη χώρα!
Στο ίδιο διαβρωμένο πλαίσιο εντάσσεται φυσικά και η Δημόσια Διοίκηση. Εάν υποθέσουμε ότι αύριο αποκτούμε μια σύγχρονη Δ.Δ. (όπως συμβαίνει στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες) τότε δεν θα είχαμε φοροδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή, λαθρεμπόριο καυσίμων, καρτέλ τραπεζών, καρτέλ εμπορίου, καρτέλ φαρμακοβιομηχανιών, καρτέλ μέσων ενημέρωσης κλπ. Όλοι αυτοί οι πόροι είναι τεράστιοι και τους νέμονται κάποιοι συγκεκριμένοι εδώ και πολλά-πολλά χρόνια!!!
Εδώ και χρόνια δηλαδή υπάρχει η βούληση (από αυτούς που τρώνε την περιουσία του λαού) να μην υπάρξει ισχυρή, ανεξάρτητη και σύγχρονη Δ.Δ. γιατί έτσι θα διασφαλιζόταν το Δημόσιο Συμφέρον και αυτοί θα έχαναν τα κλεμμένα τους!!! Εάν αυτοί μέχρι σήμερα καταφέρνουν με τον α ή το β τρόπο να επιβάλλουν τη βούλησή τους για ξεχαρβαλωμένη Δ.Δ., ε! τότε έχουμε ή δεν έχουμε φεουδαρχικό κράτος;
Η λύση είναι ξεκάθαρη: Κήρυξη πολέμου κατά του υφιστάμενου σάπιου-παρασιτικού και άδικου φεουδαρχικού Κράτους και φυσικά όσων πιστά το υπηρετούν. Είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για οποιαδήποτε ριζική αλλαγή στη χώρα μας. και χτίσιμο από την αρχή ενός Κράτους βασισμένο στις πανανθρώπινες αρχές δικαιοσύνης, ισονομίας, ισοπολιτείας και κατ' επέκταση μιας σύγχρονης, ανεξάρτητης και αδιάφθορης Δημόσιας Διοίκησης. Μια Δημόσια Διοίκηση που θα διασφαλίζει (επιτέλους!) το Δημόσιο Συμφέρον! Να καταστεί ως κυρίαρχο παράδειγμα η αξιοκρατία και η προσφορά του καθενός. Αυτός που αγωνίζεται αξιοποιείται και προοδεύει.
Τα διάφορα φτιασιδώματα του παρελθόντος έδειξαν ότι εάν δεν υπάρξει ξεκάθαρη πολιτική βούληση, η όποια προσπάθεια επιδεινώνει την κατάσταση. Γι αυτό διαφωνώ κάθετα με παρακαμπτήριους ή διάφορα μπαλώματα. Εξάλλου αυτό μου υπαγορεύει και η σοσιαλιστική μου συνείδηση: ή αγωνιζόμαστε όλοι μαζί και αλλάζουμε ριζικά πορεία ή συνεχίζουμε το διαβρωμένο κατήφορο της παρελθούσης διακυβέρνησης!