tag:blogger.com,1999:blog-79953609594908459162012-01-21T23:17:57.096+02:00Τριανταφυλλόπουλος Γιώργοςhttp://www.blogger.com/profile/10714555338317685933noreply@blogger.comBlogger121100tag:blogger.com,1999:blog-7995360959490845916.post-72879629898055179062012-01-21T23:08:00.002+02:002012-01-21T23:17:57.108+02:00<strong>ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΡΟΔΟΠΗΣ<br /></strong><span style="font-size:78%;">ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 1 - ΤΚ 69100 τηλ. &amp; fax 25310 25649, 84912, 22122 &amp; 6977321701<br />e-mail </span><a href="mailto:adedyrodopi@yahoo.gr"><span style="font-size:78%;">adedyrodopi@yahoo.gr</span></a><span style="font-size:78%;"> , htt://adedyrodopis.blogspot.com<br /></span><br />ΚΟΜΟΤΗΝΗ, 21/12/2011<br />ΑΡ. ΠΡΩΤ. 138<br />ΠΡΟΣ:<br />ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗ<br />ΒΟΥΛΕΥΤΗ<br />ΚΟΙΝ.:<br />1. ΑΔΕΔΥ<br />2. Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ ΟΛΗΣ ΤΗΣ<br />ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ<br /><br />ΘΕΜΑ:<span style="color:#33cc00;"> </span><span style="color:#33cc00;"><strong>«Ερώτηση στη Βουλή για την αντισυνταγματική διαδικασία νομιμοποίησης του τεχνητά αυξημένου δημοσιονομικού ελλείμματος (άρθρο 10 του Ν. 3899/2010) και την έμμεσα προκληθείσα δυσφήμηση του Δημόσιου Τομέα και των Δημοσίων Υπαλλήλων»<br /></strong><br /></span>Κύριε Παπαδημούλη,<br />εκ μέρους των Δημοσίων Υπαλλήλων του Νομού Ροδόπης και εκτιμώντας ότι εκφράζουμε το αίσθημα όλων των Λειτουργών στον Δημόσιο Τομέα, σας απευθύνουμε το παρόν υπόμνημα-ερώτημα προκειμένου να απαντηθεί από την Ελληνική Βουλή και όσους συγκεκριμένα αναφέρουμε.<br /><br />Όπως είναι γνωστό, δεδομένου του νεοφιλελεύθερου πλαισίου στο οποίο βρισκόμαστε παγκοσμίως, πανευρωπαϊκώς αλλά και στη χώρα μας, εδώ και πολλά χρόνια αποδομείται συστηματικά ο Δημόσιος Τομέας και κατ’ επέκταση οι βασικοί συντελεστές του, οι δημόσιοι υπάλληλοι.<br /><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>Όμως αυτά που εξελίσσονται τα τελευταία 2 χρόνια με επίκεντρο τη Χώρα μας, ξεπερνούν κάθε όριο λογικής, ήθους και δεοντολογίας δεδομένου ότι υπάρχει ευθεία και γενικευμένη προσβολή κατά της προσωπικότητας και της αξιοπρέπειας των εργαζομένων που δυσφημούνται καθημερινά προκειμένου να αποδωθεί σ’ αυτούς η κύρια ευθύνη για το σημερινό κατάντημα της Χώρας μας.<br /></strong></span><br />Για να εξυπηρετηθεί ο απώτερος στόχος τους, δηλαδή η ακύρωση των κατακτήσεων του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους, έπρεπε να επιτευχθεί πάση θυσία ο διττός στόχος:<br />α)αφενός η ευρωπαϊκή κρίση να ξεκινήσει από την κρίση δημοσίου χρέους και όχι από την χρεοκοπία ιδιωτικών τραπεζών (βλ. Ιρλανδία) και<br />β)αφετέρου να στοχοποιηθεί ο Δημόσιος Τομέας ως η πηγή όλων των δεινών.<br /><br />Σ’ αυτόν τον προγραμματισμό η Ελλάδα προσφέρθηκε ως εξιλαστήριο θύμα προκειμένου να καλυφθούν οι φούσκες των ευρωπαϊκών τραπεζών που τώρα μία-μία σκάνε. Επειδή λοιπόν προέκυψαν σοβαρά στοιχεία που αφενός συμπληρώνουν το «παζλ» του τι συνέβη και αφετέρου τεκμηριώνουν την ανωτέρω συμπαιγνία εις βάρος όχι μόνο του Δημοσίου και των υπαλλήλων του, αλλά και κατά της ίδιας της Χώρας μας, έχουμε χρέος να συνδράμουμε ώστε να αποκαλυφθεί σε όλους τους Έλληνες πολίτες.<br />Όπως είναι επίσης γνωστό τα Greek Statistics ταυτίστηκαν ως όρος με την απάτη, το κουκούλωμα, την παραπλάνηση, την αναξιοπιστία κλπ. Δεδομένης αυτής της κατάστασης που λέει ότι βρήκε ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου, διακήρυξε με κάθε στόμφο την οριστική τομή με το παρελθόν της παραποίησης των στοιχείων και το Μάρτιο του 2010 ψηφίστηκε ο νόμος 3832/2010 «Ελληνικό Στατιστικό Σύστημα (ΕΛ.Σ.Σ.) Σύσταση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.) ως Ανεξάρτητης Αρχής».<br /><br />Σύμφωνα όμως με όσα καταγγέλθηκαν πριν λίγο καιρό από την κα Γεωργαντά και τον κ. Λογοθέτη, μέλος και αντιπρόεδρο αντίστοιχα του Δ.Σ. της ΕΛ.ΣΤΑΤ., ο Πρόεδρος της Αρχής κ. Γεωργίου φούσκωσε το έλλειμμα του 2009 (για την ακρίβεια νομιμοποίησε το ήδη «προβλεπόμενο» μεγεθυμένο έλλειμμα) βάζοντας τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ, πράγμα που όπως ισχυρίστηκαν οι ανωτέρω, αντίκειται στα διεθνή πρότυπα και ειδικά στα ευρωπαϊκά. Όπως ισχυρίστηκε η κα Γεωργαντά προσπαθούσαν με τεχνητό τρόπο να ξεπεράσουμε το έλλειμμα της Ιρλανδίας προκειμένου να μπούμε πρώτοι ως Χώρα στο μνημόνιο. Και έτσι η κρίση χρέους στην Ευρώπη θα ξεκινούσε από την κρίση Δημοσίου Χρέους και όχι από την Ιρλανδία όπου ήταν γνωστό σε όλους ότι εκεί χρεοκόπησαν οι Τράπεζες δηλ. ο ιδιωτικός τομέας και η θεοποιημένη Αγορά.<br /><br />Για να ολοκληρωθεί όμως το σχέδιό τους έπρεπε να καλυφθεί ένα σημαντικό κενό: η τυπική νομιμοποίηση του φουσκωμένου ελλείματος, σύμφωνα με τις προβλεπόμενες ισχύουσες διαδικασίες προκειμένου να γίνει αποδεκτό από την Eurostat!<br /><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>Και εδώ αρχίζει η μέγιστη καταπάτηση και παραβίαση κάθε ουσιώδους νομιμότητας: αφού λοιπόν δεν μπόρεσαν να καταστήσουν συνένοχους στην συμπαιγνία τα μέλη της ΕΛ.ΣΤΑΤ., ψήφισαν στις 17 Δεκέμβρη 2010 τροποποίηση της Αρχής σε άσχετο Νόμο 3899/2010, άρθρο 10 σύμφωνα με το οποίο μετέτρεψαν την Ανεξάρτητη Αρχή από Συλλογικό Όργανο σε μονοπρόσωπο-μονομελές όργανο, δηλ. σε Αρχή ενός προσώπου, του Προέδρου της! Και με αυτόν τον πραξικοπηματικό και αντισυνταγματικό τρόπο εξασφαλίστηκε η ψευδεπίγραφη νομιμοποίηση των στοιχείων !<br /></strong><br /></span>Δυο μήνες μετά, τον Φεβρουάριο του 2011, δημοσιεύτηκε μελέτη των Υπουργείων Οικονομικών και Εσωτερικών (Παπακωνσταντίνου και Ραγκούσης αντίστοιχα) για το μισθολογικό κόστος του Δημόσιου Τομέα, βάσει της οποίας προκύπτουν ότι:<br />«Το μέγεθος της απασχόλησης στο δημόσιο τομέα στην Ελλάδα συμβαδίζει με το αντίστοιχο μέγεθος των ανεπτυγμένων οικονομικά χωρών , ειδικά της Ε.Ε.»<br />«Η μισθολογική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ συμβαδίζει με την αντίστοιχη των ανεπτυγμένων οικονομικά χωρών (ειδικά της Ε.Ε.)»<br />«Η μέση αμοιβή των απασχολούμενων στο Δημόσιο Τομέα είναι χαμηλότερη με τα μέσα ευρωπαϊκά μεγέθη» και εν τέλει:<br />«Η ανάγνωση των παραπάνω συγκριτικών στοιχείων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν είναι δυνατή η ανάδειξη της μέσης αμοιβής και της συνολικής μισθολογικής δαπάνης ως των βασικών προβλημάτων στη λειτουργία του δημοσίου τομέα" (σελ. 62, Συμπεράσματα).<br /><br />Στοχοποιώντας λοιπόν τον Δημόσιο Τομέα και τους υπαλλήλους του, επέβαλαν ραγδαίες περικοπές που ξεπερνούν και το 50% φορτώνοντας καταρχήν σ’ αυτούς το κόστος της κρίσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Με «οδηγό» το γκέμισμα των εργασιακών και μισθολογικών συνθηκών του Δημοσίου επέφεραν αντίστοιχο πλήγμα στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα. Και εναλλάξ κουρεύουν μια τους από «δω» και μια τους από «κει» εργαζόμενους κατεβάζοντας τους όλους μαζί βήμα-βήμα σε βαλκανικά πλέον δεδομένα.<br />Ως εκ τούτου σύμφωνα με όσα εκθέσαμε παραπάνω καταρρίπτεται ο κατασκευασμένος μύθος ότι ο Δημόσιος Τομέας της Χώρας μας ευθύνεται για την σημερινή κρίση. <span style="color:#ff0000;"><strong>Η κατασκευή αυτή χτίστηκε και εκτελέστηκε, όπως αβίαστα προκύπτει, στο υψηλότερο επίπεδο της Κοινοβουλευτικής μας Δημοκρατίας, δηλαδή τον πρώην Πρωθυπουργό κ। Γιώργο Παπανδρέου, τον Πρόεδρο της Βουλής, τον πρώην Υπουργό Οικονομικών κ. Γιώργο Παπακωνσταντίνου με την υποστήριξη ξένων κέντρων όπως ΔΝΤ, ΕΚΤ, τις νεοφιλελεύθερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αλλά και με την αμέριστη συναίνεση πλειάδας Υπουργών που συνυπογράφουν στην τροποποίηση του νόμου της ΕΛ.ΣΤΑΤ. δηλ. στο νόμο 3899/2010. Και δεν μιλάμε για «εσφαλμένη» πολιτική, όπως υποστηρίζουν οι όψιμοι μνηστήρες, αλλά ξεκάθαρα για προσχεδιασμένη, και εκτελεσμένη συμπαιγνία που τελικά οδήγησε σε υποθήκευση τη Χώρα μας και σε φτώχεια και απόγνωση το σύνολο σχεδόν του ελληνικού λαού.<br /><br /><br /></strong></span><br />Επιπλέον η Ελλάδα με τον στημένο αυτό τρόπο κατέστη αναξιόπιστη σε τέτοιο σημείο, ώστε να αποτελούμε παράδειγμα προς αποφυγή παγκοσμίως. Οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, χρησιμοποιούν το «παράδειγμα» της Ελλάδας ως πρόσχημα, προκειμένου με τη σειρά τους να αποδομήσουν το αντίστοιχο κράτος τους, να μειώσουν τους μισθούς των εργαζομένων στο δημόσιο αλλά και τον ιδιωτικό τομέα και να διαλύσουν βήμα-βήμα το κοινωνικό κράτος που μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούσε την ύψιστη κατάκτηση των ανεπτυγμένων κοινωνιών!<br /><br />Κύριε Παπαδημούλη,<br />Σας ζητούμε, ως εκπρόσωπο του Ελληνικού Λαού, να καταθέσετε εκ μέρους μας όλα τα στοιχεία και τα ερωτήματα που προκύπτουν απ’ όσα σας εκθέτουμε παραπάνω και να προβείτε στις προβλεπόμενες ενέργειες προκειμένου να οδηγηθούν οι υπεύθυνοι στην Ελληνική Δικαιοσύνη.<br /><br />ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓ ΑΔΕΔΥ ΡΟΔΟΠΗΣ <br /><br />Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο Γ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ <br /><br />ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7995360959490845916-7287962989805517906?l=geotria.blogspot.com' alt='' /></div>Τριανταφυλλόπουλος Γιώργοςhttp://www.blogger.com/profile/10714555338317685933noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7995360959490845916.post-34213108945800060182012-01-15T02:02:00.002+02:002012-01-15T02:25:27.554+02:00Ήδη από τον Απρίλιο του σε ανύποπτο δηλαδή χρόνο, εγώ ο ερασιτέχνης που ούτε στοιχεία είχα για το έλλειμμα, ούτε είχα άμεση πληροφόρηση, είχα προβλέψει (όπως και πολλοί άλλοι που απλά σκέφτονται και αναλύουν) ότι ο Παπανδρέου θα έχει μία και μοναδική ευκαιρία για την αναγέννηση της Χώρας ! Αντί αυτού, <span style="color:#ff0000;"><strong>προσέφερε τη Χώρα ως εξιλαστήριο θύμα προκειμένου αφενός για να καλυφθούν οι χρεοκοπημένες Τράπεζες σε όλη την Ευρώπη και αφετέρου για να αποτελέσει το έρεισμα για την εξαφάνιση του πολυέξοδου (για τα ιδιωτικά κεφάλαια) Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Κράτους !!!</strong></span><br /><span style="color:#33cc00;"><strong>Πολύ λυπάμαι που το λέω, αλλά είτε εξ αμελείας (και ανεπάρκειας) είτε εκ προθέσεως ο Παπανδρέου και όλοι οι υπουργοί και όλο το λοιπό κομματικό κατεστημένο που τους στηρίζει είναι εγκληματίες γιατί υποθήκευσαν το μέλλον της Χώρας και των επόμενων γενεών !!!</strong></span><br /><strong>Γι αυτό δεν θα πρέπει να ασχολούνται με αρχηγίες, διαδοχές κλπ, αλλά να παραδωθούν μόνοι τους στη δικαιοσύνη και να ζητήσουν τη συγχώρεση του ελληνικού λαού, ειδάλλως θα οδηγηθούν με βίαιο τρόπο από το λαϊκό κίνημα που θα ξεσπάσει το αμέσως επόμενο διάστημα !!!</strong><br />Τελικά είχε δίκιο ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης που εδώ και καιρό υποστηρίζει ότι το ΠΑΣΟΚ μεταλλάχθηκε και πλέον δεν έχει καμία σχέση μ' αυτό που ήταν αρχικά. <br /><span style="color:#ff0000;"><strong>Από την πλευρά μου ζητώ συγγνώμη γιατί είχα την ψευδαίσθηση ότι αυτό το κόμμα είναι σε θέση να αλλάξει την Ελλάδα και να την μετατρέψει σε μια σοσιαλδημοκρατική χώρα !!!</strong></span><br /><span style="color:#ff0000;"><strong><br /></strong></span>ΑΠΟ:Dialogue<br />ΠΡΟΣ:triantageo@yahoo.gr<br />Το μήνυμα επισημάνθηκε 9:39 π.μ. Τρίτη, 14 Απριλίου 2009<br />Κύριο μέρος μηνύματος<br /><br />Ευχαριστούμε για την επικοινωνία και τις επισημάνσεις. Το μήνυμα διαβιβάστηκε στον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.<br />Η καθυστέρηση στην απάντηση μας οφείλεται σε τεχνικό πρόβλημα.<br /><br />Φιλικά, από το προσωπικό κόμβο του Γιώργου Παπανδρέου<br /><br />----- Original Message -----<br />From: triantageo@yahoo.gr<br />To: dialogue@politicalforum.gr<br /><span style="color:#ff0000;"><strong>Sent: Friday, April 10, 2009</strong></span> 3:53 PM<br />Subject: Επικοινωνία με τους πολίτες<br /><br />Αγαπητέ Πρόεδρε,<br />διάβασα την ομιλία σας στην παρουσίαση του βιβλίου του Ν. Κοτζιά και ομολογώ ότι είναι πολύ εύστοχα όσα λέτε και ιδιαίτερα τα σχετικά με το κατεστημένο. "Μια ολιγαρχία, που ... κατάφερε να αιχμαλωτίσει και τους ίδιους τους δημοκρατικούς μας θεσμούς.", " Μέσα από την ιδεολογία... ένα πολύ ισχυρό χέρι ενός κατεστημένου, μιας νεοσυντηρητικής αντίληψης που υπάρχει από την Αμερική, μέχρι βεβαίως και στη χώρα μας και, συγκεκριμένα, στους εκπροσώπους αυτής της αντίληψης στην Ελλάδα, που είναι η σημερινή παράταξη που κυβερνά τη χώρα, αυτή της Νέας Δ ημοκρατίας.", "Είναι μια λογική, που κατάφερε να ελέγξει τους δημοκρατικούς θεσμούς, προωθώντας την ανισότητα στην κατανομή του οικονομικού πλούτου, των εισοδημάτων, την οικονομική ανισότητα, αλλά και την άνιση κατανομή της εξουσίας.". Αυτά ακριβώς έχω κι εγώ αντιληφθεί, από τη μέχρι τώρα εμπειρία μου.<br /><strong>Θέλω όμως να κάνω κάποιες επισημάνσεις που ίσως σας φανούν χρήσιμες.<br />1ον</strong> Στη χώρα μας εκτός του κυρίαρχου κατεστημένου, υφίσταται και ένας παράλληλος ιδιότυπος φεουδαρχισμός. Το "βασίλειο" της Αθήνας και τα "φέουδα" των πόλεων. Το «βασίλειο» λοιπόν έχει εγκαθιδρύσει φέουδα σε κάθε πόλη με απώτερο στόχο τον έλεγχο των τοπικών κοινωνιών. Οι διάφοροι τοπικοί εγκάθετοι φεουδάρχες, ως γνήσια προέκταση του «βασιλείου» και προσκυνητές του, έχουν αναλάβει, με τα ανάλογα ανταλλάγματα φυσικά, την παραπλάνηση, την παραπληροφόρηση και τον αποπροσανατολισμό των πολιτών, οδηγώντας τους στην απονεύρωση και τη μη συμμετοχή τους, διασφαλίζοντας έτσι την μακροημέρευση του «βασιλείου».<br /><strong>2ον</strong> <strong><span style="color:#ff0000;">Δυστυχώς και εμείς ως ΠΑΣΟΚ εγκλωβιστήκαμε στο κυρίαρχο κατεστημένο, και στην πράξη υποταχθήκαμε.<br /></span>3ον</strong> <strong><span style="color:#33cc00;">Μέχρι και σήμερα, ένα μεγάλο μέρος της ελίτ του ΠΑΣΟΚ, εξακολουθεί και είναι εγκλωβισμένο, καθώς και πολλά παρακλάδια του. Αποτέλεσμα: ο κανόνας είναι η επικράτηση των προσωπικών και μόνο φιλοδοξιών και συμφερόντων.<br /></span>4ον</strong> Η μέχρι σήμερα αποδοχή αυτής της κατάστασης, δηλ. η αποθέωση της ατομικότητας έχει οδηγήσει σε διασπασμένα ανθρωπάκια, σε διαλυμένη κοινωνία. <strong><span style="color:#3366ff;">Πάντοτε είχαμε έλλειμμα συλλογικής συνείδησης, όμως η ολιγαρχία κατάφερε να την εκμηδενίσει.<br /></span>5ον</strong> Για όλους αυτούς τους λόγους όταν θα συγκροτήσετε τη νέα κυβέρνηση, θα πρέπει να μην σκεφτείτε καθόλου τις αγκυλωτικές "ισορροπίες". Κάντε θαρραλέα αυτό που θεωρείτε το πιο σωστό και μη σκεφτείτε τίποτε άλλο. Βάλτε ανθρώπους καθαρούς και ανεξάρτητους από το κατεστημένο!<br /><strong>Κατά τη γνώμη μου ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΛΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ!<br /></strong><br />Και ένα τελευταίο. Μόλις αναλάβετε και ορίσετε την κυβέρνηση, προτείνω το εξής:<br />Καλέστε όλους τους φορείς μαζί σε ένα ξενοδοχείο και να κάτσουν εκεί μέχρι να βρουν τις λύσεις. <strong><span style="color:#ff0000;">ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΝ ΟΛΟΙ!<br /></span>Είναι ακραίο, αλλά εδώ που φτάσαμε πρέπει να πέσουν όλες οι μάσκες και η υποκρισία!<br /></strong>Η όποια συμφωνία θα έχει τα εξής:<br /><strong>1. Πόσο θα συνεισφέρει ο καθένας για να ξεφύγουμε από την κρίση<br /></strong>2. Πόσο θα κερδίσει ο καθένας όταν ξεφύγουμε από την κρίση<br /><strong>3. Τι μοντέλο θα έχουμε και ποιος θα είναι ο ρόλος του καθενός-Αναγέννηση της Δημοκρατίας μας<br /></strong>Με την ψυχή μου σας εύχομαι καλή δύναμη και η Ανάσταση δεν θα αργήσει, αρκεί συνειδητά να αποφασίσουμε να σταυρωθούμε, δηλ. να θυσιαστούμε. <strong>ΜΟΝΟ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ.</strong> Γι αυτό ακριβώς σας στέλνω ένα ποίημά μου:<br /><span style="color:#ff0000;"><strong>Οψόμεθα εις Φιλίππους, οψόμεθα συνάνθρωπε<br /></strong></span>Ω άνθρωπε στενάζεις, μα στέκεσαι βουβός…<br />Ω άνθρωπε δακρύζεις, μα είσαι παγερός…<br />Ω άνθρωπε συνθλίβεσαι, μα φαίνεσαι γερός…<br />Ω άνθρωπε φοβάσαι, μα δείχνεις δυνατός…<br /><br />Το μέλλον αιωρείται, το σήμερα μετρά…<br />Το μαζικό ξεφτάει, το ατομικό νικά…<br />Η ελπίδα όλο χάνεται, νόημα στα θολά…<br />Η σκέψη αγκυλώνεται, η πράξη δε φτουρά…<br /><br />Ω άνθρωπε απάνθρωπε, πως στέκεις σιωπηλός;<br />Πόσο μπορείς ακόμα, στη ψυχή να ’σαι σκληρός;<br />Όσο το φάντασμά σου κι αν το ξεγελάς,<br />το νοιώθεις, που ’ρχεται η μάχη σα φονιάς…<br /><br />Ένα μονάχα μένει, τότε να σκεφτείς,<br />να δώσεις τον αγώνα σου, να ξαναγεννηθείς,<br />αλλιώς χωρίς απάντηση, να εξαφανιστείς!<br /><br />Οψόμεθα εις Φιλίππους, οψόμεθα εις γη ανθρωπινή…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7995360959490845916-3421310894580006018?l=geotria.blogspot.com' alt='' /></div>Τριανταφυλλόπουλος Γιώργοςhttp://www.blogger.com/profile/10714555338317685933noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7995360959490845916.post-19710502072774690912012-01-13T15:20:00.000+02:002012-01-13T15:22:50.754+02:00<p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><b>Επιτέλους ήρθε η ώρα να αντιληφθούμε την αδιέξοδη και «άρρωστη» κατάσταση στη Χώρα μας, όπου ο καθένας μας νοιαζόταν μόνο πως θα βολευτεί ο ίδιος, ή να αρπάξει ότι μπορεί και γενικώς επικρατούσε</b> <span ><b>«ο θάνατός σου η ζωή μου»</b></span> (εξ ου και το κλασικό «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα»). </p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">Έτσι λοιπόν, όλοι συνειδητοποιημένοι θα αναλάβουμε (επιτέλους) ο καθένας τις ευθύνες που μας αναλογούν:</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">-η πολιτεία να φροντίζει να έχει ένα απλό και εύχρηστο νομοθετικό πλαίσιο, τη μικρότερη δυνατή γραφειοκρατία, να συντονίζει και να οργανώνει μια σύγχρονη δημόσια διοίκηση, με επιμόρφωση, αξιολόγηση και συνεχή υποστήριξη των Υπηρεσιών και των υπαλλήλων της, να έχει αξιόπιστες και επαρκείς κοινωνικές υπηρεσίες (υγεία, πρόνοια, παιδεία κλπ)</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">-ο δημόσιος υπάλληλος να μην ξύνεται ή να παίρνει μίζες, αλλά ως σωστός επαγγελματίας να προσφέρει τις υπηρεσίες του σεβόμενος τους πολίτες και υπηρετώντας το δημόσιο συμφέρον</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">-οι επαγγελματίες να μην ξεγελούν ή κλέβουν τους πολίτες, να μην παρέχουν κακές υπηρεσίες ή προϊόντα και να πληρώνουν τους πραγματικούς φόρους τους</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">-οι αγρότες να μην αράζουν στα καφενεία περιμένοντας τις επιδοτήσεις</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">-οι εργολάβοι να μην υπερκοστολογούν τα έργα και να κατασκευάζουν τα καλύτερα δυνατά έργα στο μικρότερο δυνατό κόστος </p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">-οι γιατροί να μην μας φορτώνουν φάρμακα ή να μας υποχρεώνουν σε επεμβάσεις προκειμένου να βγει η «προμήθεια»</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">-οι φαρμακοβιομηχανίες να μην υπερκοστολογούν τα φάρμακα και να έχουμε τα ακριβότερα σε όλη της Ευρώπη</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">-ο εργάτης να μην κοιτάζει πως θα την κάνει λούφα εις βάρος του εργοδότη ή του κράτους, αλλά να δουλεύει ευσυνείδητα σαν να είναι δική του επιχείρηση</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">-ο εργοδότης να μην κοιτάζει μόνο το στενό συμφέρον του, κάνοντας μόνο αρπαχτές (θαλασσο-δάνεια, επιδοτήσεις κλπ) και έχοντας τους εργαζόμενους σαν σκουπίδια, αλλά να επενδύει σ’ αυτούς και να τους υπολογίζει ως βασικούς παράγοντες</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">-οι πετρελαϊκές εταιρείες να μην κάνουν λαθρεμπόριο καυσίμων και οι βενζινάδες να μην κλέβουν τους πολίτες</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">-οι τράπεζες να μην εκμεταλλεύονται τους πολίτες και τους μικροεπιχειρηματίες με ληστρικά επιτόκια, αλλά να συμβάλουν με όλες τις δυνάμεις τους για την ανάπτυξη της χώρας και της κοινωνίας</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">-οι εφοπλιστές να βάλουν την ελληνική σημαία και να ναυπηγούν τα καράβια τους στην Ελλάδα</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">-αυτοί που χρωστάνε να πληρώσουν και αυτοί που τα έβγαλαν έξω να τα φέρουν πίσω και να φορολογηθούν όπως πρέπει</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">-η δικαιοσύνη θα βάλει μέσα (επιτέλους) όλους όσους καταχράστηκαν χρήματα (ομόλογα, μίζες, βατοπέδι, χρηματιστήριο κλπ)</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">-το πολιτικό σύστημα θα καθαρθεί στέλνοντας όλους όσους πρόδωσαν την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού στη φυλακή, και από δω και εμπρός δεν θα μπορεί κανείς να λαϊκίζει είτε προεκλογικά («λεφτά υπάρχουν», «επανίδρυση του κράτους») είτε μετεκλογικά, αλλά θα λειτουργεί με διαφάνεια δημοκρατικά στο όνομα του συμφέροντος του λαού και όχι των διαφόρων συμφερόντων (είτε εσωτερικών, είτε εξωτερικών).</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">Θα γίνουμε επιτέλους μια χώρα όπου επικρατεί η αξιοκρατία, η δικαιοσύνη, η ισονομία σε όλα τα επίπεδα και όχι οι αχυράνθρωποι ξεπουλημένοι. Όλοι μαζί θα ελέγχουμε το κράτος με πιο δημοκρατικές διαδικασίες γιατί θα υπάρχουν ενεργοί πολίτες και ουσιαστική κοινωνία των πολιτών με αλληλεγγύη μεταξύ μας και όχι κρατικοδίαιτες και στημένες ΜΚΟ.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">Ανά πάσα ώρα και στιγμή εμείς θα έχουμε τον έλεγχο της κατάστασης αφού θα τους αναγκάζουμε να λογοδοτούν, εμείς θα είμαστε οι κυρίαρχοι και όχι σκοτεινά παρασκήνια που επιβάλουν Πρωθυπουργούς και κυβερνήσεις γιατί έχουμε πλέον συνειδητοποιήσει ότι δεν περιμένουμε κανέναν «ηγέτη» να μας σώσει, αλλά εμείς οι ίδιοι θα σώσουμε τη χώρα μας αλλάζοντας τη στάση μας με το να ενδιαφερόμαστε για το καλό όλων και όχι μόνο για την πάρτη μας.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><b>Γιατί εν τέλει πήραμε το μάθημά μας και λάβαμε όλοι μαζί την μεγάλη απόφαση</b> (και δεν μας νοιάζει αν θα χρειαστούν χρόνια και αγώνας): <span >Να αλλάξουμε !!!</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span ><b>Χο, χο, χο !!! <span lang="EN-US">Merry</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">Christmas</span>, ή το παραμύθι θα γίνει πραγματικότητα ;</b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">(Για όσους αμφιβάλλουν ας δουν στο διαδίκτυο την εκπομπή «Εμπόλεμη Ζώνη» του Δανέζη στο <span lang="EN-US">Mega</span> «99 %» σχετικά με το κίνημα κατά της <span lang="EN-US">Wall</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">Street</span>). </p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify">Καλά Χριστούγεννα και η Ανάστασή δεν θα αργήσει …</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7995360959490845916-1971050207277469091?l=geotria.blogspot.com' alt='' /></div>Τριανταφυλλόπουλος Γιώργοςhttp://www.blogger.com/profile/10714555338317685933noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7995360959490845916.post-21837407456376012662011-05-29T13:36:00.008+03:002011-05-29T14:09:05.664+03:00<div align="justify">Μπορεί ένας άνθρωπος να αλλάξει τους άλλους, εάν δεν μπορεί να αλλάξει τον εαυτό του; Μπορεί ένα κόμμα να εξυγιάνει και να αλλάξει το σύστημα όταν δεν μπορεί να εξυγιάνει τον εαυτό του; Μπορεί μια κοινωνία να αλλάξει την πορεία της χώρας όταν η ίδια θεωρώντας τα όλα δεδομένα, δεν έχει την απαραίτητη εκείνη σοφία που θα τη βοηθήσει να κάνει την υπέρβασή της; <strong><span style="color:#33cc00;">Από πού λοιπόν θα «γεννηθεί» η ελπίδα;</span></strong></div><br /><div align="justify"><br />Πριν από καιρό έγραφα «όλα οδηγούν σε ένα αδιέξοδο, που μάλλον είναι το όριο της σημερινής μας αντίληψης. Για να άρουμε λοιπόν το αδιέξοδο πρέπει να κάνουμε επανάσταση των αντιλήψεών μας».<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">Η σημερινή οικονομική κρίση μπορεί να οδηγήσει σ’ αυτή τη ζητούμενη επανάσταση;</span></strong> Μάλλον όχι, γιατί με τη συμβατική σημερινή πραγματιστική λογική, κάτι ανατρέπεται από κάτι άλλο, μόνο όταν υπάρχει απτό συμφέρον δηλ. υλικό αντίκρισμα.<br /><br />Μπορεί όμως (εξ αντανακλάσεως) η κρίση να αποτελέσει το ερέθισμα για την κινητοποίηση – συσπείρωση των δυνάμεων εκείνων που θα πρωτοστατήσουν στη δημιουργία του ζητούμενου κινήματος.<br /><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>Το ζήτημα είναι εάν υπάρχουν αυτές οι δυνάμεις και με ποιο τρόπο θα συνδεθούν, θα συντονιστούν για να «χτίσουν» το κίνημα.<br /><br /></strong></span>Οι δυνάμεις υπάρχουν, αλλά δεν είναι ούτε συνδεδεμένες ούτε συγκροτημένες. Δεν βρίσκονται σε ένα ενιαίο τόπο, «χώρο», θεσμό κτλ. Υπάρχουν, αλλά είναι διάσπαρτες εδώ και εκεί. <strong>Και τι είναι αυτό που τις συνδέει;</strong> <span style="color:#ff0000;"><strong>Είναι οι βασικές αρχές του πολιτισμού μας: Δικαιοσύνη, αξιοσύνη, ανθρωπιά.</strong></span> Και από αυτά βγαίνει μια δύναμη, η δύναμη της γνήσιας δημιουργίας। Της δημιουργίας που δεν βάζει σαν πρωταρχικό σκοπό το κέρδος, αλλά την εσωτερική ικανοποίηση του κάθε ανθρώπου, που στο τέλος λέει <strong>«Τα κατάφερα!». </strong></div><br /><div align="justify"><br />Παρά τις ανυπέρβλητες δυσκολίες, που δείχνουν ότι είναι ακατόρθωτο, ο άνθρωπος υπερβαίνει τον εαυτό του, τα καταφέρνει και νοιώθει την αρμονία, την πραγματική χαρά της δημιουργίας. <strong><span style="color:#ff0000;">Και όταν νοιώσει έτσι, όταν δει το "φως", θέλει να το μοιραστεί με όλους!<br /></span></strong>Τώρα πως θα «βρεθούν» αυτές οι δυνάμεις; Ακόμα και να «βρεθούν» πως θα συνδεθούν; Ποια δομή, δίκτυο, φορέα κλπ θα φτιάξουν, που θα αποτελέσει τη βάση του νέου κινήματος;</div><br /><div align="justify"><br />Πιθανόν μια δήλωση του ηγέτη του Κόμματος του Κογκρέσου της Ινδίας, Ραούλ Γκάντι <span style="color:#000099;"><strong>«Θα καταστρέψω το σύστημα που με δημιούργησε»</strong>,</span> να είναι το κλειδί της απάντησης. Ο ηγέτης που θα έχει τα κότσια να το κάνει, θα ενώσει όλες αυτές τις δημιουργικές δυνάμεις. Γιατί η γνήσια δημιουργία επιτυγχάνεται μόνο με την «καταστροφή» των ισχυουσών συμβάσεων, αγκυλώσεων, αντιλήψεων, που είναι τα αίτια του αδιεξόδου και τα «εμπόδια» της λύσης. Είναι ίσως αυτό που ο Μίμης Ανδρουλάκης ονόμαζε <strong><span style="color:#ff0000;">«δημιουργική καταστροφή».</span></strong> Πριν από μερικούς μήνες ήλπιζα ότι θα μπορούσε να το κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου. Μάταια όμως! </div><br /><div align="justify">Εν τέλει το υφιστάμενο παρασιτικό πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να αναγεννηθεί με όποια προσπάθεια। Η αλληλεξάρτηση μεταξύ των παραγόντων του και οι "αμαρτίες" τους, είναι τόσες πολλές, που <strong>η μόνη λύση είναι το εξ ολοκλήρου γκρέμισμά του! </strong></div><br /><div align="justify"></div><br /><br /><div align="justify">Υπάρχει λοιπόν λύση; Μια πρώτη απάντηση δίνω με το ποίημά μου:</div><br /><br /><div align="justify"><strong>ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΜΑΣ </strong></div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify"></div>Ρήγματα παντού στο Καράβι του Μέλλοντός μας…<br />Στέλνουμε S.O.S μα δε μας ακούνε…<br /><br />Ρίχνουμε φωτοβολίδες σωτηρίας μα,<br />νομίζουν πως το γιορτάζουμε…<br /><br />Είναι λοιπόν μάταιες οι προσπάθειές μας;<br />Είμαστε μόνοι στην τρικυμία;<br /><br />ΟΧΙ! Θα αγωνιστούμε για να σωθούμε!<br />Θα παλέψουμε για να γεννηθούμε!<br /><br />Για να ναυπηγήσουμε νέο καράβι,<br />Γεμάτο ελπίδες και σιγουριά,<br />για τις αξίες και τα ιδανικά!<br /><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>Είμαστε εμείς μ’ εμάς<br />και θα παλέψουμε να ξαναγεννηθούμε! </strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7995360959490845916-2183740745637601266?l=geotria.blogspot.com' alt='' /></div>Τριανταφυλλόπουλος Γιώργοςhttp://www.blogger.com/profile/10714555338317685933noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7995360959490845916.post-20745116740951299512011-05-17T23:26:00.002+03:002011-05-17T23:31:40.679+03:00Από: Τριανταφυλλόπουλος Γεώργος <triantageo@yahoo.gr><br />Θέμα: Ευχαριστήριο με προτάσεις!<br />Προς: politiko.polites@politicalforum.gr<br />Ημερομηνία: Δευτέρα, 2 Αύγουστος 2010, 10:30<br /><br /><br /><strong>Αγαπητέ Πρόεδρε και Πρωθυπουργέ,<br /></strong>σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, σχετικά με το άρθρο μου "Ζητείται Ελπίς", τα οποία μου μετέφεραν από το γραφείο σας.<br /><strong>1ον</strong>- Πάλι στο blog μου http://geotria.blogspot.com/ δημοσίευσα ένα άρθρο μου με τίτλο "Προς ένα νέο αναπτυξιακό-κοινωνικό μοντέλο", το οποίο αποτελεί ένα περίγραμμα αναπτυξιακού μοντέλου που βασίζεται στη σύμπραξη όλων των τοπικών δυνάμεων και άρα στην ενεργοποίηση και κινητοποίηση των πολιτών.<br /><strong>2ον</strong>- Επίσης σας επισυνάπτω μια πρόταση που κατέθεσα στο Κοινωνικό Πολύκεντρο της ΑΔΕΔΥ, το 2007, σχετικά με την ανασυγκρότηση της Δημόσιας Διοίκησης, την οποία υπηρετώ εδώ και 16 χρόνια και από την πρώτη στιγμή που μπήκα με απασχολεί εναγωνίως αυτό το ζήτημα. Έχοντας λοιπόν αυτές τις ανησυχίες και μετά από αρκετή αναζήτηση, αλλά και άμεση εμπειρία κατέληξα το 2007 σ' αυτή την πρόταση. Έκτοτε βέβαια συνεχίζω να αναζητώ και έχω βρει, μεταξύ άλλων, τα εξής ενδιαφέροντα:<br />α. Το σημαντικό βιβλίο "Η Επιχείρηση της Γνώσης" των διάσημων Ιαπώνων μάνατζερς Ι. Νονάκα, Χ. Τακεούτσι, στο οποίο εξηγείται το "θαύμα" της Ιαπωνικής οικονομίας που βασίζεται σε μια ανεπτυγμένη συλλογική κουλτούρα και αξιοποίησης κάθετί δημιουργικού.<br />β. Παρόμοιο project που έχει αναπτύξει η Δημόσια Διοίκηση της Κύπρου και το εισηγήθηκε ο κ. Γεώργιος Παπαγεωργίου, Δ/ντής Τμ. Δημόσιας Διοίκησης &amp; Προσωπικού &amp; Κυπριακής Δημόσιας Διοίκησης σε Διεθνές Συνέδριο του Ε.Κ.Δ.Δ.Α. Είναι ένα πολύ σημαντικό project το οποίο έχει αρχίσει εδώ και 3 χρόνια και πιθανόν έχουν τελικά αποτελέσματα (σελ. 90 των πρακτικών του Συνεδρίου). Τα πρακτικά του πολύ σημαντικού Διεθνούς Συνεδρίου του Ε.Κ.Δ.Δ.Α. με θέμα "Επιμόρφωση και Εκπαίδευση στη Σύγχρονη Δημόσια Διοίκηση" βρίσκονται στη διεύθυνση:<br />http://www.ekdd.gr/ekdda/index.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=291&amp;Itemid=189<br />Αλήθεια, προχθές (28 Ιουλίου) που επισκεφθήκατε τα γραφεία του Ε.Κ.Δ.Δ.Α. σας έδωσαν ένα αντίτυπο από τα πρακτικά αυτού του συνεδρίου;<br />Γιατί απ' ότι αντιλήφθηκα η επίσκεψή σας είχε σαν σκοπό την ανίχνευση της επίλυσης των προβλημάτων της Δημόσιας Διοίκησης. Πάντως οι εισηγήσεις στο παραπάνω Διεθνές Συνέδριο είναι πολύ σημαντικές, γιατί αναδεικνύονται βέλτιστες λύσεις και πρακτικές από χώρες που έχουν ήδη υψηλού επιπέδου Δημόσια Διοίκηση.<br />γ. Το πάρα πολύ σημαντικό βιβλίο των Χαρίδημου Τσούκα και Δημήτρη Παπούλια "Κατευθύνσεις για τη Μεταρρύθμιση του Κράτους", 1998, εκδόσεις Καστανιώτη, το οποίο βέβαια ακόμη διαβάζω. Το βιβλίο αυτό πραγματεύεται τον εκσυγχρονισμό του κράτους συνδυάζοντας ιδανικά την πράξη και την θεωρία (σημειώνω ότι επειδή έχει εξαντληθεί, το βρήκα μόνο στο βιβλιοπωλείο του Καστανιώτη, πλησίον της Ιπποκράτους!).<br />δ. Ένα επίσης σημαντικό βιβλίο του Χαρίδημου Τσούκα "Αν ο Αριστοτέλης ήταν διευθύνων σύμβουλος". Αυτό το βιβλίο αναφέρεται στη σύγχρονη διοίκηση (είτε επιχειρήσεων, είτε δημοσίου τομέα, είτε πολιτικής) και μάλιστα αναλύει τη "φωτισμένη"-ιδανική διοίκηση. Είναι ένα προοίμιο για το ζητούμενο όραμα!<br />3ον-Τέλος στο blog μου http://geotria.blogspot.com/ δημοσίευσα δύο άρθρα "Διάλυση του φεουδαρχικού κράτους" και "Μπορούμε να αλλάξουμε;" σχετικά με το "ιδιότυπο" παρασιτικό μας σύστημα, αλλά και με τη δυνατότητα ριζικής αλλάγής.<br />Αγαπητέ Πρόεδρε και Πρωθυπουργέ,<br />κατά τη γνώμη μου, σήμερα το ζητούμενο είναι η γέννηση της Ελπίδας, της Ελλάδας που ονειρευόντουσαν οι πρόγονοί μας, παππούδες μας, οι πατεράδες μας! Η Ελλάδα που ονειρευόμαστε από παιδιά! Η Ελλάδα που πιστέψαμε από το 1981! Το όραμα μας!!!<br />Όπως σας είχα πει κατ' ιδίαν στη Δράμα (6 Δεκεμβρίου 2007, σε συγκέντρωση στελεχών από την Περιφέρεια ΑΜΘ, με ευκαιρία την συνάντηση της ΕΝΑΕ), "Αξιοποιήστε τον Δανέζη, τον Θεοδοσίου, τον Ανδρουλάκη και άλλους τέτοιους "τρελούς" και θα έχετε το Όραμα που όλοι αναζητούμε. Το όραμα της Αριστεράς, το όραμα μιας δίκαιης Ελλάδας, ενός δίκαιου-ανθρώπινου κόσμου". Σήμερα στα ονόματα αυτά σας προσθέτω και τον κ. Χαρίδημο Τσούκα, που σας αναφέρω παραπάνω. Αν και δεν τον γνωρίζω προσωπικά από τα βιβλία του και από το blog του http://htsoukas.blogspot.com/ αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται για ένα φωτισμένο άνθρωπο!<br /><strong>Αγαπητέ Πρόεδρε και Πρωθυπουργέ,<br />αξιοποιήστε τις δημιουργικές δυνάμεις της χώρας! Αξιοποιήστε τις δημιουργικές δυνάμεις σε κάθε τόπο! Τότε μόνο ο κόσμος θα πιστέψει και θα ακολουθήσει</strong>, όταν δει ότι ο Κώστας, ο Γιώργος, ο Γιάννης που τόσα χρόνια μοχθούσαν ο καθένας στο μετερίζι του, χωρίς να "γλύφουν", χωρίς να ρουφιανεύουν, χωρίς να ποδοπατάνε τους άλλους, χωρίς να παρακαλάνε τα βουλευτικά-βολευτικά γραφεία για βόλεμα, χωρίς να ζητάνε αντάλαγμα της "προσφοράς" τους, αυτοί οι αξιοπρεπείς-άξιοι-σεμνοί άνθρωποι, επιτέλους(!!!) αναγνωρίζονται και αυτοί θα αναλάβουν τα ηνία και τις τύχες του κάθε τόπου και συνολικά της Ελλάδας! <strong>Τώρα είναι η ώρα της Μεγάλης Αλλαγής!!!<br /><br /></strong>(Υ.Γ. Τα βιβλία α)του Gr. Bateson "Steps to an ecology of mind" και β)Της Άννης Βρυχέα "Συμμετοχικός Σχεδιασμός" τα διαβάσατε;)<br /><br />Με τιμή<br />Γιώργος Τριανταφυλλόπουλος<br />Αγρ. Τοπογράφος Μηχ/κος<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7995360959490845916-2074511674095129951?l=geotria.blogspot.com' alt='' /></div>Τριανταφυλλόπουλος Γιώργοςhttp://www.blogger.com/profile/10714555338317685933noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7995360959490845916.post-78387370838593882962011-02-20T16:26:00.003+02:002011-02-20T16:40:16.337+02:00<strong>Κύριε Πρωθυπουργέ,<br /></strong>Εκφράζοντας το αίσθημα των Δημοσίων υπαλλήλων σας μεταφέρουμε την αγανάκτηση μας για τις αδικίες που συντελούνται διαχρονικά εις βάρος μας και συνεχίζονται δυστυχώς και επί των ημερών σας.<br /><strong><span style="color:#ff0000;">Η ΑΔΕΔΥ και συλλογικά ολόκληρο το συνδικαλιστικό κίνημα, όλοι οι εργαζόμενοι απαιτούν την πολιτική βούληση που θα οδηγήσει στις τομές εκείνες που χρειάζονται για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και της ισονομίας.<br /></span><span style="color:#000000;">Η Δημόσια Διοίκηση χρησιμοποιήθηκε ως λάφυρο της εκάστοτε κυβέρνησης και του αντίστοιχου κόμματος.</span></strong> Αναξιοκρατία, βόλεμα υμετέρων, εξυπηρετήσεις μόνο ιδιοτελών συμφερόντων, αδιαφάνεια, πολυνομοθεσία, διασπάθιση δημοσίου χρήματος, διαφθορά σε όλα τα επίπεδα με αποκορύφωμα τα μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα, για τα οποία, όπως όλα δείχνουν, δεν υπάρχει το σθένος από το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα να αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν οι επίορκοι πολιτικοί και οι συνένοχοί τους!<br /><br /><strong>Κύριε Πρωθυπουργέ,<br /></strong>Σε πρόσφατη ομιλία σας είπατε <strong><em>«Δεν θα αφήσουμε κανέναν να θίξει την αξιοπρέπεια του Ελληνικού λαού»</em></strong>. Όταν ο κ. Πάγκαλος δηλώνει «Όλοι μαζί τα φάγαμε» ΔΕΝ ΘΙΓΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ; <strong><span style="color:#009900;">Μετά από 37 χρόνια ειρηνικής δημοκρατίας με πακτωλούς δισεκατομμυρίων από την Ε.Ε., τα γνωστά πακέτα, με άγρια εκμετάλευση των πόρων των ασφαλιστικών ταμείων των εργαζομένων, με συνεχή προγράμματα λιτότητας και μετά από όλα αυτά έρχεστε σήμερα και μας λέτε ότι σώσατε την χώρα από τη χρεωκοπία; Αφού καταστρέψατε τη χώρα όλα αυτά τα χρόνια, έρχεστε σήμερα να τη σώσετε;</span></strong> <span style="color:#cc0000;"><strong>Και μετά από αυτό τολμάτε να λέτε, διά του αντιπροέδρου σας, ότι «Όλοι μαζί τα φάγαμε»;<br /></strong></span>Όταν δεν μας λέτε «Που πήγαν τα λεφτά» των ασφαλιστικών μας ταμείων, και οι πακτωλοί των πακέτων στήριξης, όταν συνεχίζετε να δανείζετε τις τράπεζες χωρίς να δίνουν ούτε σέντς για τη σωτηρία της χώρας (που οι ίδιες την χρεωκόπησαν), όταν δεν μας δείνετε έμπρακτα παραδείγματα για το πως θα πολεμήσετε το υφιστάμενο παρασιτικό σύστημα, κυρίαρχο μέρος του οποίου είναι το πολιτικό σύστημα, όταν θίγετε συνεχώς και κατ’ αποκλειστικότητα τους εργαζόμενους και όταν δεν δίνετε προοπτική στο τι θα γίνει μετά τον «πόλεμο» για αυτούς, όταν μερικούς μήνες πριν για να υφαρπάξετε την εξουσία δίνατε παραπλανητικές υποσχέσεις ότι θα επιμεριστούν δίκαια τα βάρη, όταν εξακολουθούν και επικρατούν οι γνωστοί άχρηστοι του χρεωκοπημένου πολιτικού συστήματος, <strong>ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΑΜΕΣΗ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ;<br /><br />Κύριε Πρωθυπουργέ,<br /></strong>Από το «Λεφτά υπάρχουν» πήγαμε στο «Όλοι μαζί τα φάγαμε». Από το «Που πήγαν τα λεφτά» φτάσαμε στο «Οι Δημόσιοι Υπάλληλοι βούλιαξαν τη χώρα». Η στοχοποίηση των Δημοσίων Υπαλλήλων και γενικότερα του Δημόσιου Τομέα, άλλα και ότι Δημοσίου είναι προφανής και συστηματικά ενορχηστρωμένη. Εκτός από τον Πάγκαλο και ο Δασκαλόπουλος είπε το αμίμητο «Στην Ελλάδα δεν βούλιαξε ο ιδιωτικός τομέας, αλλά ο δημόσιος τομέας βούλιαξε το κράτος». Ποιος ιδιωτικός τομέας, ο υφιστάμενος παρασιτικός; Που κοινωνικοποιεί τα χρέη του, και ιδιωτικοποιεί τις επιχορηγήσεις, τις επιδοτήσεις για εκσυχρονισμό και τα «μετατρέπει» σε κέρδη;<br />Εάν είχαμε μια σύγχρονη Δημόσια Διοίκηση, δεν θα είχαμε φοροδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή, λαθρεμπόριο καυσίμων, καρτέλ φαρμακευτικών εταιρειών, καρτέλ μέσων ενημέρωσης, καρτέλ εμπορίου, καρτέλ προμηθειών, όπλων κ.α. Όλους αυτούς τους πόρους, <strong>ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΤΑ ΝΕΜΟΝΤΑΙ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ-ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΜΕ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΑΝΤΑΜΟΙΒΕΣ.</strong> Είναι το γνωστό πελατειακό σύστημα που κατατρέχει όλη τη νεώτερη ελληνική Ιστορία. <strong>Ποιος λοιπόν βούλιαξε το κράτος;<br /></strong><span style="color:#ff0000;">Αυτοί όλοι που <strong>ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ</strong> να αλλάξει η Δημόσια Διοίκηση γιατί μέσα από την ανοργανωσιά, την γραφειοκρατία, την πολυνομοθεσία, την πολυπλοκότητα <strong>ΜΕΣΑ Σ’ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΧΑΟΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΩΝ ΜΙΖΑΔΟΡΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ, ΕΒΓΑΖΑΝ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ!!!<br /></strong></span><br /><strong>Κύριε Πρωθυπουργέ<br /></strong>Σε πρόσφατη ομιλία σας είπατε επίσης ότι <strong><em>«Για να σταθούμε στις δικές μας δυνάμεις, και όχι σε δάνειες δυνάμεις, πρέπει να επενδύσουμε σε ό,τι καλύτερο έχουμε: <span style="color:#ff0000;">στον άνθρωπο</span>».</em></strong> <span style="color:#33cc00;"><strong>Όλοι αυτοί που δεν θέλουν μορφωμένους Δημόσιους Υπαλλήλους γιατί θα τους ελέγχουν και θα αποτρέπουν τις λαμογιές τους, είναι οι ίδιοι που θέλουν ένα λαό αμόρφωτο και ακαλιέργητο για να μπορούν να τον διαφεντεύουν χωρίς να φέρνει αντίσταση.</strong></span> Είναι οι ίδιοι, που σαν παράσιτα «δίδαξαν» στο λαό την παρασιτική ζωή και το βόλεμα.<br />Επενδύστε λοιπόν στο ανθρώπινο δυναμικό της Δημόσιας Διοίκησης, όπως επανειλλημένα έχετε υποσχεθεί, όπως εξάλλου γίνεται σε όλες τις προηγμένες χώρες που πολλές φορές φέρνετε ως παράδειγμα (βλ. Σουηδία) και σταματήστε να στοχοποιείτε συλλήβδην όλους τους υπαλλήλους. Το μεγαλύτερο ποσοστό προσπαθεί και αγωνίζεται καθημερινά να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του, χωρίς καμιά ουσιαστική υποστήριξη, χωρίς οργάνωση, χωρίς τα απαραίτητα μέσα, χωρίς συντονισμό και έρχεστε να δώσετε το τελειωτικό χτύπημα με τη ρομφαία της τιμωρίας; Με το μαστίγιο θα αλλάξετε τη Δημόσια Διοίκηση;<br /><br /><strong>Κύριε Πρωθυπουργέ,<br /></strong>Ο εκσυγχρονισμός της Δημόσιας Διοίκησης είναι μια υπόθεση που αφορά τον ελληνικό λαό, όχι μόνο για την εξυπηρέτησή του, αλλά πρωτίστως για τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος, το οποίο έχει διασαλευτεί τις τελευταίες δεκαετίες με κύρια την ευθύνη του πολιτικού συστήματος.<br /><span style="color:#ff0000;"><strong>Προϋπόθεση όμως για να πετύχει αυτή η γιγάντια και κρίσιμη μεταρρύθμιση είναι η ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΟΥΝ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.<br /></strong></span><strong><span style="color:#33cc00;">Και φυσικά η ξεκάθαρη πολιτική βούληση για τον απεγκλωβισμό και την ανεξαρτητοποίηση της Δημόσιας Διοίκησης από την εκάστοτε Κυβέρνηση και κόμμα που τη θεωρεί λάφυρο.<br /></span>Και φυσικά το ξήλωμα όποιου επίορκου Δημοσίου Υπαλλήλου, που τόσα χρόνια «εκπαιδεύσατε» βάσει των ανάλογων πρακτικών σας του παρασιτικού πολιτικού συστήματος.<br /></strong><br /><strong>Κύριε Πρωθυπουργέ,<br /></strong>Η αφαίμαξη του εισοδήματός μας, μας έχει οδηγήσει σε απόγνωση και μας έχει γυρίσει δεκαετίες πίσω. Πριν δυο χρόνια ελπίζαμε σ’ αυτά που διακηρύττατε οι πολιτικοί, δηλ. στη σύγκλιση των μισθών μας στο Μ.Ο. αυτών της Ευρωζώνης και αντί αυτού σήμερα αμφισβητούνται κατακτήσεις δεκαετιών πριν.<br /><strong>Το υφιστάμενο μισθολόγιο επίσης <span style="color:#33cc00;">προϊόν ενός παρασιτικού συστήματος</span>, όπου ο καθένας έπαιρνε και ένα επίδομα ανάλογα με τα «κονέ» του συνδικαλιστή με τον αρμόδιου Υπουργού, με αποτέλεσμα ο Συνδικαλισμός να χειραγωγείται και αφετέρου να δημιουργηθούν απίστευτες ανισότητες.<br /></strong>Για τους λόγους αυτούς το νέο μισθολόγιο που ετοιμάζετε οφείλει να είναι δίκαιο για όλους και με ουσιαστικές αυξήσεις των χαμηλόμισθων που αποτελούν εξάλλου και την πλειοψηφία.<br /><strong>Κύριε Πρωθυπουργέ,<br /></strong>Όπως γνωρίζετε καλά η παραμεθόριος περιοχή μας ήταν αποκλεισμένη για πολλά χρόνια στην εσχατιά της χώρας. Πριν από λίγο καιρό ολοκληρώθηκε η Εγνατία Οδός, η οποία όπως σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα, ακόμη περισσότερο σ’ εμάς τους ακρίτες μας έδωσε μια νέα δυνατότητα να σπάσουμε την απομόνωσή μας. Μαθαίνουμε με λύπη μας λοιπόν ότι κι αυτή τη δυνατότητα θέλετε να την περιορίσετε βάζοντας διόδια, σε μια τόσο δύσκολη περίοδο ειδικά για τους εργαζόμενους και μάλιστα για δρόμους που κόστισαν πολλαπλάσια από όσο έπρεπε.<br />Τέλος μαθαίνουμε ότι εξετάζετε την περικοπή του επιδόματος της παραμεθορίου. Όπως είναι γνωστό αυτό δόθηκε προκειμένου ως κίνητρο να προσελκύσει εργαζόμενους από άλλες περιοχές της Ελλάδας και να συγκρατήσει τους εδώ εργαζόμενους, γιατί οι τάσεις είναι σαφώς φυγόκεντρες. Επομένως το κίνητρο αυτό όχι μόνο πρέπει να περικοπεί, αλλά αντιθέτως να ενισχυθεί στα πλαίσια της διοικητικής αναδιάρθρωσης του Καλλικράτη προκειμένου να επανδρωθούν οι νέοι θεσμοί για την ανάπτυξη του τόπου μας.<br /><br /><strong>Κύριε Πρωθυπουργέ,<br /><span style="color:#33cc00;">Είπατε ότι δεν θα υπολογίσετε το πολιτικό κόστος προκειμένου να κάνετε τομές και να αλλάξετε την Ελλάδα.</span></strong> Περιμένουμε, λαμβάνοντας υπόψη όσα παραπάνω σας εκθέτουμε, να μας πείσετε γι αυτή σας την πρόθεση, γιατί μέχρι στιγμής δεν έχουμε αντιληφθεί κάτι τέτοιο, αλλά αντιθέτως <strong>αυτό που διακρίνουμε είναι η επικοινωνιακή αντιμετώπιση των πραγμάτων με πολλά λόγια και υποσχέσεις προς μια κατεύθυνση, αλλά πράξεις προς την αντίθετη: δηλ. ενάντια των εργαζομένων.</strong> <span style="color:#ff0000;"><strong>Φαίνεται ότι για τα δεινά αυτής της χώρας, αυτής της ταλαίπωρης πατρίδας φταίνε αποκλειστικά οι απλοί εργαζόμενοι.</strong></span> <strong><span style="color:#33cc00;">Όλοι οι άλλοι εξάλλου, πολιτικοί, επιχειρηματίες, βιομήχανοι, τραπεζίτες, εκδότες, μεγαλοεργολάβοι κλπ. έχουν αλλού τις «πατρίδες» τους: Στην Ελβετία με τα 600 δις, την Κύπρο και τα νησιά Κέϋμαν με τις off shore εταιρείες φαντάσματα και όπου αλλού τους βολεύει.</span><em> «Το νόμιμο είναι και ηθικό».... </em></strong><br /><strong><em>Νομαρχιακό Τμήμα ΑΔΕΔΥ Νομού Ροδόπης</em></strong><br /><strong><em>(Αυτό το υπόμνημα συντάχθηκε επ' ευκαιρίας της επίσκεψης του Πρωθυπουργού κ Γεωργίου Παπανδρέου στις 18-2-2011 στην Κομοτηνή)<br /><br /></em></strong><strong><em></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7995360959490845916-7838737083859388296?l=geotria.blogspot.com' alt='' /></div>Τριανταφυλλόπουλος Γιώργοςhttp://www.blogger.com/profile/10714555338317685933noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7995360959490845916.post-85629987360223615752010-06-04T00:55:00.003+03:002011-05-17T23:33:53.183+03:00<div align="justify"><strong>ΠΡΟΤΑΣΗ:<br /><span style="color:#33cc00;">ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΝΕΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ</span></strong><br />Καταθέτουμε μια πρόταση, η οποία εκτιμούμε ότι μπορεί να αποτελέσει μια βάση αναφοράς για την προσέγγιση του νέου αναπτυξιακού μοντέλου που όλοι μας αναζητούμε. Βέβαια απαιτεί παραπέρα εμβάθυνση και ανάλυση και γι’ αυτό την καταθέτουμε, προκειμένου να προκαλέσουμε έναν ευρύτερο, βαθύτερο και ουσιαστικό διάλογο για την ανάπτυξη των τόπων μας. Προσπαθούμε να θίξουμε ζητήματα που πιστεύουμε ότι είναι σημαντικά για τον τόπο μας και με την ελπίδα ότι τα παιδιά όλων θα έχουν τις ίδιες ευκαιρίες και δυνατότητες με τα παιδιά του κέντρου.<br />Επίσης θέλουμε να επισημάνουμε το εξής. Στο σύγχρονο ερώτημα «που βρίσκεται η σοφία μέσα στον ωκεανό της πληροφόρησης και της γνώσης» πιστεύουμε ότι τη βρίσκουμε σε αφθονία στην απλή καθημερινή σκέψη του ανθρώπου, κυρίως όμως στην περιφέρεια. Ένα ουσιαστικό πλεονέκτημα που συνοδεύεται όμως με την άνιση δυνατότητα σε ευκαιρίες εκπαίδευσης, και κατάρτισης σε σχέση με το κέντρο. Αντίστροφα, εκτιμούμε, ότι ενώ στα μεγάλα αστικά κέντρα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη) υπάρχει αφθονία ευκαιριών γνώσης (κυρίως εξειδικευμένης), ταυτόχρονα υπάρχει «έλλειμμα» σοφίας. Θα τολμούσαμε να πούμε ότι οι κατοικούντες στο κέντρο και κυρίως οι έχοντες σημαντική εξουσία ζουν σε μία "γυάλα" ψευδαισθήσεων (δηλ. η γνώση που απορρέει από τη συμμετοχή τους στα κέντρα αποφάσεων, ότι τους καθιστά και αυτομάτως «σοφούς» ή «αυθεντίες»), όπου όταν πραγματικά αφουγκράζονται το λαό της περιφέρειας και της υπαίθρου, τότε απρόσμενα συνειδητοποιούν κάποιο «έλλειμμα» της σοφίας τους.<br /><br />Μήπως θα μπορούσαμε λοιπόν, καθιερώνοντας μια διαδικασία ισότιμου και συστηματικού διαλόγου, αλληλεπίδρασης και αλληλοτροφοδότησης του κέντρου και της περιφέρειας να καλύψουμε τα αντίστοιχα «ελλείμματα» και των δύο;<br /><br /><strong>Πρόταση<br />Προς ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης των Περιφερειών<br />βασισμένο στην αξιοποίηση του συλλογικού κεφαλαίου εμπειρίας και γνώσης<br /></strong><span style="color:#00cccc;"><span style="color:#ff0000;">---ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ—</span><br /></span>Δημιουργίας Κέντρων εξ αποστάσεως επαγγελματικής κατάρτισης<br />και Δια βίου Μάθησης ή Συντονιστικά Κέντρα Δημιουργίας Συλλογικού Κεφαλαίου Γνώσης<br /><br /><strong>Ανάλυση προβλήματος</strong> </div><br /><br /><div align="justify">-Το επείγον πρόταγμα της Σύγχρονης Ελλάδας μέσα σε ένα έντονα παγκοσμιοποιημένο και ανταγωνιστικό γίγνεσθαι, είναι η ισόρροπη, ισότιμη και δημοκρατική ανάπτυξη μεταξύ κέντρου και περιφερειών, ιδιαίτερα των ασθενέστερων λόγω συνθηκών (παραμεθόριες, νησιωτικές κλπ).<br /><br />-Ένα δεύτερο δεδομένο είναι ότι η γνώση-πληροφόρηση στις σημερινές συνθήκες είναι εξουσία. Η εμβάθυνση και διάχυση της Δημοκρατίας η οποία μπορεί να υλοποιηθεί μόνο μέσω της αποκέντρωσης και την ουσιαστική μεταβίβαση εξουσιών, δεν μπορεί να ολοκληρωθεί εάν δεν αποκεντρωθεί-διαχυθεί η γνώση. Και είναι γνωστό ότι η περιφέρεια υστερεί σημαντικά σε εκπαιδευτικές δυνατότητες και ευκαιρίες σε σχέση με το Κέντρο.<br /><br />-Ένα άλλο δεδομένο είναι η "έλλειψη" (λόγω της υπερσυγκέντρωσης στο κέντρο) στελεχιακού δυναμικού σε όλο το φάσμα της παραγωγής και ιδιαίτερα σε ειδικευμένο και άρτια καταρτισμένο επιστημονικό προσωπικό. Επίσης λόγω του πυρηνοκεντρικού συστήματός μας, τα σημαντικότερα έργα-projects (δημόσια ή ιδιωτικά) υλοποιούνται από στελέχη του κέντρου με συνέπεια τον συνεχή εμπλουτισμό τους σε εμπειρίες και την αναβάθμισή τους σε αντιδιαστολή με τα στελέχη της περιφέρειας που κατά κανόνα έχουν φθίνουσα πορεία.<br /><br />-Ένα ακόμη δεδομένο είναι ότι λόγω της απόστασης από ιδιαίτερα μεγάλα αστικά κέντρα, το "περιορισμένο" περιβάλλον (αγοράς, κοινωνίας, πολιτισμού, ψυχαγωγίας) δημιουργεί έλλειμμα εμπειριών, κατά συνέπεια "κλειστές" κοινωνίες με όλα τα συνεπακόλουθα (αγκυλωμένη νοοτροπία, δυσκολίες στην ενσωμάτωση κάθε τι νέου κλπ).<br /><br />-Τέλος θα ήθελα να επισημάνω ότι το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, εφόσον εντάσσεται στο παραπάνω περιγραφόμενο πλαίσιο, παρά την αρχική τόνωση που έδωσε σε όλη την περιοχή, η ανταγωνιστικότητά του (παρά τις όποιες φιλότιμες προσπάθειες) είναι διαρκώς μειούμενη, ειδικά αν το συνδυάσουμε με το πάγιο πρόβλημα του ελληνικού πανεπιστημίου, της σύνδεσής του με την παραγωγή (με μία όμως απαραίτητη προϋπόθεση: της προηγούμενης ουσιαστικής σύνδεσής του με την κοινωνία!).<br /><br />-Όλα τα παραπάνω έχουν οδηγήσει σε απομόνωση της Περιφέρειας μας (και άλλων περιφερειών με ανάλογες συνθήκες), με συνακόλουθες συνέπειες στην οικονομική ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα, την απασχόληση, την πληροφόρηση αλλά και γενικότερα στη μόρφωση, την καλλιέργεια και την εξέλιξη της κοινωνίας.<br /><br />Η προσέγγιση της λύσης είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη και απαιτεί μακρόπνοο σχεδιασμό, μιας και εμπλέκονται η πολιτική βούληση, η οικονομία, η παιδεία, το περιβάλλον, οι κοινωνία, οι πολίτες.<br /><br />Παρακάτω όμως τολμούμε να καταθέσουμε μια τεχνοκρατική και πρακτικά άμεσα εφαρμόσιμη λύση δημιουργίας μαθησιακών δυνατοτήτων, που όμως έχει έντονα δημοκρατικές προεκτάσεις και μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα για την γενικότερη άρση των ανισοτήτων μεταξύ των περιφερειών της χώρας μας και παράλληλα να αλληλοτροφοδοτήσει το σχεδιασμό για την ανάπτυξη των περιφερειών της ΕΕ γενικότερα.<br /><br /><strong>ΠΡΟΤΑΣΗ:<br /></strong><span style="color:#ff0000;">Δημιουργία Κέντρων Εξ αποστάσεως επαγγελματικής Κατάρτισης και Δια Βίου μάθησης ή Συντονιστικά Κέντρα Δημιουργίας Συλλογικού Κεφαλαίου Γνώσης.<br /></span>Ένα (τουλάχιστον) κέντρο σε κάθε Περιφέρεια και μιας η πρόταση προέρχεται από τη Θράκη προτείνουμε τη Δημιουργία του Κέντρου της Θράκης να έχει συντονιστικό χαρακτήρα όλων των Κέντρων, σε αντιστοιχία με το Ανοικτό Πανεπιστήμιο Πάτρας, αλλά επικεντρωμένο στην επαγγελματική κατάρτιση, την επιμόρφωση, την κοινωνική μόρφωση και γενικά τη Δια βίου Μάθηση. Θα πρόκειται για ένα «ζωντανό» οργανισμό που θα ενώνει όλους και θα συντονίζει τη δημιουργία του συλλογικού «κεφαλαίου» γνώσης στο οποίο θα έχουν πρόσβαση όλοι (ισότιμη αμφίδρομη σχέση).<br /><br /><strong>Ανάλυση-Επιπτώσεις:</strong> </div><br /><br /><div align="justify">Καταρχήν στο όλο εγχείρημα πρέπει να εμπλακούν όλοι οι τοπικοί φορείς (Περιφέρεια, Νομαρχίες, Δήμοι, Πανεπιστήμιο, Επαγγελματικά επιμελητήρια, Επιστημονικοί φορείς, Συνδικαλιστικοί φορείς, Κοινωνικοί, Εργασιακοί, Πολιτιστικοί κλπ) δημιουργώντας έτσι ένα πλέγμα επικοινωνίας και αλληλοτροφοδότησης.<br /><br />Ακόμη σε συνέχεια της δηλωμένης πολιτικής βούλησης, δηλ. να δημιουργηθούν Ινστιτούτα Δια βίου Κατάρτισης σε κάθε πανεπιστήμιο, θα ήταν χρήσιμο τα τυχόν υφιστάμενα πανεπιστήμια σε κάθε Περιφέρεια να συνδεθούν άμεσα με τα Κέντρα που προτείνουμε ειδικά σε θέματα επαγγελματικής κατάρτισης που απαιτούν επιστημονικό υπόβαθρο συνεργαζόμενα με τους ανάλογους επιστημονικούς-επαγγελματικούς φορείς. </div><br /><br /><div align="justify"><br /><strong>Παράδειγμα:<br /></strong>το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο σε συνεργασία με το ΤΕΕ (Τεχνικό Επιμελητήριο) και την ΕΜΔΥΔΑΣ (Μηχανικοί του Δημοσίου) Θράκης (εμπλέκοντας βέβαια στο διάλογο-διαβούλευση την τοπική κοινωνία και άλλους φορείς επιστημονικούς, ερευνητικούς, επαγγελματικούς ) να καταρτίζουν σύμφωνα με τις ανάγκες και προτεραιότητες της τοπικής κοινωνίας προγράμματα κατάρτισης που θα υλοποιούνται μέσω του προτεινόμενου Κέντρου για μηχανικούς της Περιφέρειας ΑΜ-Θ. Αυτό θα έχει πολλαπλά οφέλη, όπως:<br />α)να αφουγκράζεται (μέσα από τη συνεχή αλληλοτροφοδότηση) το Πανεπιστήμιο τις πραγματικές ανάγκες του τόπου, σε συνδυασμό με τις νέες αναπτυξιακές τάσεις, προβαίνοντας παράλληλα και σε αναδιοργάνωση των βασικών του σπουδών ή να διοργανώνει ανάλογα ερευνητικά με τη συμμετοχή τοπικών φορέων<br />β)να παρέχει αξιόπιστα προγράμματα κατάρτισης σε μηχανικούς της Περιφέρειας αλλά και σε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο σε όλη την Ελλάδα (μιας και το επιτρέπει η τεχνολογία), ενισχύοντας έτσι το κύρος και τη φήμη του στην ελληνική και την ευρύτερη αγορά<br />γ) οι μηχανικοί της Περιφέρειας να έχουν άμεση υποστήριξη σε κατάρτιση και να μπορούν έτσι να εξελίσσονται ανάλογα με στελέχη του κέντρου<br />δ) ισχυρό και ανταγωνιστικό Πανεπιστήμιο (όχι όμως βασισμένο στους ψυχρούς κανόνες της αγοράς, αλλά στις ουσιαστικές ανάγκες της κοινωνίας) που θα δίνει σταθερή και συνεχώς αυξανόμενη ώθηση στην τοπική οικονομία και κοινωνία κλπ.<br />Επίσης ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο στην όλη διαδικασία διαλόγου και αλληλοτροφοδότησης που θα προκύψει από το όλο εγχείρημα είναι ότι μπορούν (και πρέπει) να εμπλακούν σ’ αυτό οι έλληνες ομογενείς σε όποιο σημείο της γης και να βρίσκονται. Έτσι η διαβούλευση μέσα από εμπειρικά θέματα θα προκαλέσει μιας πρώτης τάξης επικοινωνία του ελληνικού δυναμικού σε όλο τον κόσμο που μένει ανενεργό.<br />Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι η ουσία ενός τέτοιου εγχειρήματος είναι να εμπλέξει καταρχήν το σύνολο των τοπικών φορέων σε μια διαρκή διαδικασία διαλόγου, μάθησης, αναζήτησης, εγρήγορσης και ανάπτυξης, προσδίδοντας έτσι οντότητα στην έννοια της περιφέρειας καταρχήν και καταπολεμώντας διαχρονικά τις ανισότητες που υπάρχουν. Επίσης σε μια διαδικασία συνεχούς διαλόγου και αλληλοτροφοδότησης σε διάφορα επίπεδα (μεταξύ των πολιτών, μεταξύ των περιφερειών, μεταξύ των φορέων, με την ομογένεια κα). Τίθενται έτσι οι βάσεις για την δημοκρατική ενεργή συμμετοχή όλων, προκειμένου όλοι μαζί να ενώσουν τις δυνάμεις τους σ’ ένα νέο κεφάλαιο συλλογικής γνώσης, το οποίο θα οδηγήσει σε ένα πραγματικά νέο αναπτυξιακό μοντέλο.<br /><br /><strong>Επίλογος </strong></div><br /><br /><div align="justify">Η τεχνολογία ως γνωστόν υπάρχει. Οι δυνατότητες επίσης. Αυτό που χρειάζεται είναι η έμπρακτη πολιτική βούληση. Και επειδή η <span style="color:#ff0000;">«Δημοκρατία της Γνώσης»</span> προϋποθέτει αμέριστη στήριξη και συναίνεση της πολιτικής ηγεσίας στο να απολέσει σημαντικό μέρος της πυρηνοκεντρικής εξουσίας της, προκειμένου να χειραφετηθούν πραγματικά οι τοπικές κοινωνίες, που θεωρούμε ότι είναι η πραγματική πρόκληση για το μέλλον της χώρας μας. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7995360959490845916-8562998736022361575?l=geotria.blogspot.com' alt='' /></div>Τριανταφυλλόπουλος Γιώργοςhttp://www.blogger.com/profile/10714555338317685933noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7995360959490845916.post-13190845318170637232010-04-29T23:12:00.002+03:002010-04-29T23:17:39.234+03:00<div align="justify">Μπορεί ένας άνθρωπος να αλλάξει τους άλλους, εάν δεν μπορεί να αλλάξει τον εαυτό του; Μπορεί ένα κόμμα να εξυγιάνει και να αλλάξει το σύστημα όταν δεν μπορεί να εξυγιάνει τον εαυτό του; Μπορεί μια κοινωνία να αλλάξει την πορεία της χώρας όταν η ίδια θεωρώντας τα όλα δεδομένα, δεν έχει την απαραίτητη εκείνη σοφία που θα τη βοηθήσει να κάνει την υπέρβασή της; <strong><span style="color:#33cc00;">Από πού λοιπόν θα «γεννηθεί» η ελπίδα;</span></strong></div><div align="justify"><br />Πριν από καιρό έγραφα «όλα οδηγούν σε ένα αδιέξοδο, που μάλλον είναι το όριο της σημερινής μας αντίληψης. Για να άρουμε λοιπόν το αδιέξοδο πρέπει να κάνουμε επανάσταση των αντιλήψεών μας».<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">Η σημερινή οικονομική κρίση μπορεί να οδηγήσει σ’ αυτή τη ζητούμενη επανάσταση;</span></strong> Μάλλον όχι, γιατί με τη συμβατική σημερινή πραγματιστική λογική, κάτι ανατρέπεται από κάτι άλλο, μόνο όταν υπάρχει απτό συμφέρον δηλ. υλικό αντίκρισμα.<br /><br />Μπορεί όμως (εξ αντανακλάσεως) η κρίση να αποτελέσει το ερέθισμα για την κινητοποίηση – συσπείρωση των δυνάμεων εκείνων που θα πρωτοστατήσουν στη δημιουργία του ζητούμενου κινήματος.<br /><br />Το ζήτημα είναι εάν υπάρχουν αυτές οι δυνάμεις και με ποιο τρόπο θα συνδεθούν, θα συντονιστούν για να «χτίσουν» το κίνημα.<br /><br />Οι δυνάμεις υπάρχουν, αλλά δεν είναι συγκροτημένες. Δεν βρίσκονται σε ένα ενιαίο τόπο, «χώρο», θεσμό κτλ. Υπάρχουν, αλλά είναι διάσπαρτες εδώ και εκεί. Και τι είναι αυτό που τις συνδέει; Είναι οι βασικές αρχές του πολιτισμού μας. Δικαιοσύνη, αξιοσύνη, ανθρωπιά. Και από αυτά βγαίνει μια δύναμη, η δύναμη της γνήσιας δημιουργίας. Της δημιουργίας που δεν βάζει σαν πρωταρχικό σκοπό το κέρδος, αλλά την εσωτερική ικανοποίηση του κάθε ανθρώπου, που στο τέλος λέει «Τα κατάφερα!». </div><div align="justify"><br />Παρά τις ανυπέρβλητες δυσκολίες, που δείχνουν ότι είναι ακατόρθωτο, ο άνθρωπος υπερβαίνει τον εαυτό του, τα καταφέρνει και νοιώθει την αρμονία, την πραγματική χαρά της δημιουργίας.<br /><br />Τώρα πως θα «βρεθούν» αυτές οι δυνάμεις; Ακόμα και να «βρεθούν» πως θα συνδεθούν; Ποια δομή, δίκτυο, φορέα κλπ θα φτιάξουν, που θα αποτελέσει τη βάση του νέου κινήματος;</div><div align="justify"><br />Πιθανόν μια δήλωση του ηγέτη του Κόμματος του Κογκρέσου της Ινδίας, Ραούλ Γκάντι <span style="color:#000099;"><strong>«Θα καταστρέψω το σύστημα που με δημιούργησε»</strong>,</span> να είναι το κλειδί της απάντησης. Ο ηγέτης που θα έχει τα κότσια να το κάνει, θα ενώσει όλες αυτές τις δημιουργικές δυνάμεις. Γιατί η γνήσια δημιουργία επιτυγχάνεται μόνο με την «καταστροφή» των ισχυουσών συμβάσεων, αγκυλώσεων, αντιλήψεων, που είναι τα αίτια του αδιεξόδου και τα «εμπόδια» της λύσης. Είναι ίσως αυτό που ο Μίμης Ανδρουλάκης ονομάζει <strong><span style="color:#ff0000;">«δημιουργική καταστροφή».</span></strong> Αυτό εν τέλει ελπίζω να πράξει ο Γιώργος Παπανδρέου, όσο δύσκολο, επίπονο, απίστευτο ή ακατόρθωτο κι αν φαίνεται. Μόνο έτσι <strong><span style="color:#33cc00;">θα δημιουργήσει ένα νέο λαϊκό κίνημα που θα «σαρώσει» το καταρρέον σύστημα για να χτίσει το «Αύριο».</span></strong> Αν δεν το καταφέρει ο Γιώργος, φοβάμαι ότι θα περάσουν πολλά χρόνια, για να έχουμε ξανά αυτήν την ευκαιρία. Και τότε η καταστροφή θα είναι ίσως μη αναστρέψιμη. Ίδωμεν… </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7995360959490845916-1319084531817063723?l=geotria.blogspot.com' alt='' /></div>Τριανταφυλλόπουλος Γιώργοςhttp://www.blogger.com/profile/10714555338317685933noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7995360959490845916.post-58893070649357796212010-03-23T23:56:00.004+02:002010-03-24T00:30:46.840+02:00<strong><em>"Όταν αποφασίσαμε να κάμομε την επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε "Πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιτοκάραβα βατσέλα", <span style="color:#ff0000;">αλλά ως μία βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας,</span> και όλοι, και οι κληρικοί, και οι προεστοί, και οι καπεταναίοι, και οι πεπαιδευμένοι, και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, <span style="color:#ff0000;">όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό, και εκάμαμε την Επανάσταση".</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#ff0000;"></span></em></strong><br />(μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Θ. Κολοκοτρώνης στην Πνύκα)<br /><br /><strong><span style="color:#000000;">Ήρθε η σειρά μας! Έρχεται η "βροχή"...</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7995360959490845916-5889307064935779621?l=geotria.blogspot.com' alt='' /></div>Τριανταφυλλόπουλος Γιώργοςhttp://www.blogger.com/profile/10714555338317685933noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7995360959490845916.post-27312733057502264782010-03-23T14:19:00.006+02:002010-04-07T13:40:52.131+03:00Η αλλαγή θα αρχίσει από τη στιγμή που<br /><strong><span style="color:#000000;">1ον</span> <span style="color:#33cc00;">Αναγνωρίσουμε το πρόβλημα</span></strong> και<br /><strong><span style="color:#000000;">2ον</span> <span style="color:#33cc00;">Αποφασίσουμε όλοι μαζί</span></strong> (ή τουλάχιστον αρκετοί) <strong><span style="color:#33cc00;">να αλλάξουμε τη "μοίρα" μας</span></strong>.<br />Από την εμπειρία μου διατείνομαι ότι <span style="color:#ff0000;"><strong>"εντέχνως"</strong></span> <strong>μας εμποδίζουν να αναγνωρίσουμε σφαιρικά το υφιστάμενο πρόβλημα.</strong> Όλοι αντιλαμβανόμαστε κάποια προβλήματα από τα βιώματά μας, αλλά (συνήθως) δεν μπορούμε να τα συνδέσουμε όλα μαζί, έτσι ώστε να έχουμε συνολική εικόνα για τα πραγματικά αίτια.<br />Από τα δικά μου βιώματα (έζησα σε διάφορες πόλεις, Δ.Δ, συνδικαλισμός, πολιτική κ.α) αντιλήφθηκα ότι κύριο εργαλείο του συστήματος είναι ένα δίκτυο ξεπουλημένων (για διάφορους λόγους ο καθένας), που λειτουργεί σαν ένα φεουδαρχικό σύστημα. Ένα κύριο χαρακτηριστικό του φεουδαρχισμού αλλά και του συστήματός μας είναι ότι θεωρεί τον πολίτη ως αντικείμενο και όχι ως υποκείμενο. Ένα δεύτερο είναι η αλληλοδιαπλοκή των κύριων παραγόντων του.<br />Προσπαθούμε λοιπόν να λύσουμε ένα πρόβλημα (π.χ. Δημόσια Διοίκηση). Δεν θα μπορέσουμε να τα καταφέρουμε διότι το κάθε πρόβλημα αλληλοδιαπλέκεται με άλλα προβλήματα που αντίστοιχα κι αυτά αλληλοδιαπλέκονται με άλλα προβλήματα (π.χ. συνδικαλισμός, διαφθορά, αδιαφάνεια κ.α.). Εκτιμώ δηλ. ότι η προσέγγιση του φεουδαρχισμού είναι πολύ κοντά στη σημερινή πραγματικότητα, η οποία "θολώνει" την αντίληψή μας.<br />Με αυτή την έννοια προσπαθώ καταρχήν να συνεισφέρω στο 1ο, δηλ. στην αναγνώριση του προβλήματος και γενικότερα της υφιστάμενης κατάστασης.<br />Όσον αφορά το 2ο (αφού δεχτούμε ότι ισχύει το πρώτο) εκτιμώ ότι με κάποιο τρόπο θα πρέπει να σηματοδοτηθεί το <strong><span style="color:#33ff33;">"εναρκτήριο λάκτισμα" της ριζικής αλλαγής</span></strong>. Αυτό είναι βέβαια κυρίως ευθύνη των πολιτικών ή αυτών που θα ηγηθούν. Επειδή όμως προσωπικά πιστεύω ότι δεν χρειαζόμαστε κάποια συνηθισμένη αλλαγή ή βελτίωση, αλλά ριζική αναγέννηση, θέλοντας να συνεισφέρω προς αυτή την κατεύθυνση προτείνω συνολική αντιμετώπιση της κατάστασης και όχι αποσπασματική που συνήθως γίνεται.<br />Το υφιστάμενο παρασιτικό σύστημα λέει "βολέψου εσύ (όπως μπορείς με μίζες, με "ξύσιμο" κλπ) και μη με ενοχλείς και έτσι δεν θα σε ενοχλώ και εγώ". Μ' αυτή την έννοια <strong><span style="color:#ff0000;">η κήρυξη πολέμου κατά του συστήματος, είναι και κατά του βολέματός μας και της αφασίας μας!</span></strong> Εννοείται δηλ. ότι όλοι έχουμε ευθύνες (διαφορετικού βέβαια βαθμού π.χ. ένας πολιτικός με ένα εργαζόμενο), όμως επιμένω ότι <strong><span style="color:#33cc00;"><span style="color:#ff0000;">το σύστημα μας εμποδίζει με πολλούς τρόπους να δούμε συνολικά το πρόβλημα. </span><br /></span></strong>Οι πιο πολλοί λένε ότι για να αλλάξουν τα πράγματα, οι αντιλήψεις κλπ, χρειάζονται πολλά πολλά χρόνια. Στο αν οι ζητούμενες "βαθιές" αλλαγές (στις αντιλήψεις μας μέσω παιδείας κλπ) απαιτούν πολύ χρόνο, έχω μια ένσταση! Σίγουρα το να εμπεδωθούν κάποια πράγματα πιθανόν να χριαστεί ένα μεγάλο διάστημα. Όμως πιστεύω ότι <strong><span style="color:#33ff33;">το κρίσιμο δεν είναι το τέλος αυτού του διαστήματος, αλλά η αρχή!</span></strong><br />Διότι αν, όπως είπαμε, συναποφασίσουμε όλοι μαζί (επιτέλους!) ότι θέλουμε να αλλάξουμε και να γίνουμε ένα πραγματικά δίκαιο κράτος ισονομίας, ισοπολιτείας και αξιών, το σημαντικό δεν είναι πόσο χρόνο θα χρειαστούμε για να το πετύχουμε, αλλά το ότι συνειδητά το επιλέξαμε και ως συμμέτοχοι και συνυπεύθυνοι όλοι αγωνιζόμαστε, ο καθένας από το μετερίζι του και τις δυνάμεις του να το φέρουμε εις πέρας.<br />Μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει αυτό. Το ΠΑΣΟΚ υπό τον Παπανδρέου ισχυρίζεται ότι προσπαθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Όμως εμένα δεν μου αρκεί αυτό. <strong><span style="color:#cc33cc;">Το όποιο εγχείρημα <span style="color:#000000;">(αν υποθέσουμε ότι υπάρχει η βούληση)</span> δεν έχει καμιά ελπίδα εάν δεν το υιοθετήσει και συμμετέχει ενεργά ο ίδιος ο λαός.</span></strong> Και μάλιστα να το κάνει με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι και ο λαός συνδημιουργός αυτής της αλλαγής. Αυτό προσπαθώ να "περάσω" εμμέσως σ' αυτούς που έχουν την κύρια ευθύνη. Ότι αν δεν πιστέψει ο λαός ότι η αλλαγή αυτή θα είναι ριζική και ότι έτσι θα αξίζει τον κόπο και τις θυσίες, δεν θα συμμετέχει ουσιαστικά.<br /><a href="http://www.sync.gr/claim/8gbBiS7VZems" rel="sync"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7995360959490845916-2731273305750226478?l=geotria.blogspot.com' alt='' /></div>Τριανταφυλλόπουλος Γιώργοςhttp://www.blogger.com/profile/10714555338317685933noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7995360959490845916.post-53506573152317379752010-03-17T14:04:00.000+02:002010-03-17T14:16:21.682+02:00Με αφορμή το άρθρο του Αλέκου Παπαδόπουλου στην Καθημερινή στις 14-3-10 με τίτλο «Παρακαμπτήριοι δρόμοι» γράφω κάποια πράγματα που ήθελα από καιρό να εκφράσω. Μάλιστα επειδή ειδικά με το ζήτημα της Δημόσιας Διοίκησης (Δ.Δ.) η άποψή μου είναι ριζικά αντίθετη, νομίζω ότι έχει νόημα ο διάλογος πάνω στο σοβαρότερο ίσως θέμα της σημερινής κρίσιμης συγκυρίας.<br />Στην σημερινή τραγική κατάσταση που βιώνουμε ως χώρα, σχεδόν όλοι συμφωνούμε ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο. <strong>Σε ένα πόλεμο όμως πρέπει να ξέρουμε δυο βασικά πράγματα</strong>: <strong>α)τι πολεμάμε και β)τι θα γίνει μετά.</strong> Όλα αυτά συνδέονται άμεσα με την αγωνία της κοινωνίας για το αν θα πιάσουν τόπο οι θυσίες του λαού.<br />Ας δούμε λοιπόν πρώτα τι πολεμάμε. Υποτίθεται ότι βρισκόμαστε σε μια χώρα της «ανεπτυγμένης» δύσης και το υφιστάμενο σύστημα είναι το καπιταλιστικό, της αγοράς, του ανταγωνισμού κλπ. Εδώ βρίσκεται ένας τεράστιος μύθος-παραπλάνηση! <strong>Το σύστημά μας προσιδιάζει περισσότερο σε φεουδαρχικό, παρά σε καπιταλιστικό! (δηλ. ακόμη χειρότερο απ’ αυτό που νομίζουμε)<br /></strong>Πως προκύπτει αυτό; Μα από αυτά που επικρατούν, δηλαδή η <strong>αναξιοκρατία</strong> (το γνωστό «οι φελλοί επιπλέουν»), <strong>η διαφθορά</strong> (βλ. SIEMENS, φαρμακοβιομηχανίες, «φακελάκια» στην Υγεία, Εφορίες, Πολεοδομίες), <strong>οι υπόγειες-αφανείς και αδιαφανείς αλληλεξαρτήσεις</strong> (βλ. σχέσεις κράτους-εκκλησίας στην περίπτωση βατοπεδίου, ή πολιτικών με επιχειρηματίες-εργολάβους, κομματοκρατία παντού, τα γνωστά «κονέ» ), <strong>ο παρασιτισμός</strong> (βλ. «τάϊσμα» δημοσιογράφων για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης, επίσης η γενική ατιμωρησία των συντελεστών του συστήματος) <strong>το Μεγάλο Φαγοπότι των επιτήδειων</strong> που αποκαλύπτεται όλο και πιο πολύ και εν τέλει <strong>η σαπίλα</strong> που όλοι νοιώθουμε ότι έχει απλωθεί παντού στη χώρα!<br />Στο ίδιο διαβρωμένο πλαίσιο εντάσσεται φυσικά και η Δημόσια Διοίκηση. Εάν υποθέσουμε ότι αύριο αποκτούμε μια σύγχρονη Δ.Δ. (όπως συμβαίνει στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες) τότε δεν θα είχαμε φοροδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή, λαθρεμπόριο καυσίμων, καρτέλ τραπεζών, καρτέλ εμπορίου, καρτέλ φαρμακοβιομηχανιών, καρτέλ μέσων ενημέρωσης κλπ. Όλοι αυτοί οι πόροι είναι τεράστιοι και τους νέμονται κάποιοι συγκεκριμένοι εδώ και πολλά-πολλά χρόνια!!!<br /><strong>Εδώ και χρόνια δηλαδή υπάρχει η βούληση</strong> (από αυτούς που τρώνε την περιουσία του λαού) <strong>να μην υπάρξει ισχυρή, ανεξάρτητη και σύγχρονη Δ.Δ. γιατί έτσι θα διασφαλιζόταν το Δημόσιο Συμφέρον και αυτοί θα έχαναν τα κλεμμένα τους!!!</strong> Εάν αυτοί μέχρι σήμερα καταφέρνουν με τον α ή το β τρόπο να επιβάλλουν τη βούλησή τους για ξεχαρβαλωμένη Δ.Δ., ε! τότε έχουμε ή δεν έχουμε φεουδαρχικό κράτος;<br />Η λύση είναι ξεκάθαρη: <strong>Κήρυξη πολέμου κατά του υφιστάμενου σάπιου-παρασιτικού και άδικου φεουδαρχικού Κράτους και φυσικά όσων πιστά το υπηρετούν.</strong> Είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για οποιαδήποτε ριζική αλλαγή στη χώρα μας. και χτίσιμο από την αρχή ενός Κράτους βασισμένο στις πανανθρώπινες αρχές δικαιοσύνης, ισονομίας, ισοπολιτείας και κατ' επέκταση μιας σύγχρονης, ανεξάρτητης και αδιάφθορης Δημόσιας Διοίκησης. <span style="color:#ff0000;"><strong>Μια Δημόσια Διοίκηση που θα διασφαλίζει (επιτέλους!) το Δημόσιο Συμφέρον!</strong> </span>Να καταστεί ως κυρίαρχο παράδειγμα η αξιοκρατία και η προσφορά του καθενός. Αυτός που αγωνίζεται αξιοποιείται και προοδεύει.<br />Τα διάφορα φτιασιδώματα του παρελθόντος έδειξαν ότι εάν δεν υπάρξει ξεκάθαρη πολιτική βούληση, η όποια προσπάθεια επιδεινώνει την κατάσταση. Γι αυτό διαφωνώ κάθετα με παρακαμπτήριους ή διάφορα μπαλώματα. Εξάλλου αυτό μου υπαγορεύει και η σοσιαλιστική μου συνείδηση: <strong>ή αγωνιζόμαστε <span style="color:#cc0000;">όλοι μαζί</span> και αλλάζουμε ριζικά πορεία ή συνεχίζουμε το διαβρωμένο κατήφορο της παρελθούσης διακυβέρνησης!</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7995360959490845916-5350657315231737975?l=geotria.blogspot.com' alt='' /></div>Τριανταφυλλόπουλος Γιώργοςhttp://www.blogger.com/profile/10714555338317685933noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7995360959490845916.post-10026195420713650272010-03-17T08:50:00.001+02:002010-11-25T00:47:01.997+02:00Η επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ αλλά και ο επαναπροσδιορισμός της Νέας Αριστεράς, προϋποθέτει τον επαναπροσδιορισμό της ανθρώπινης αντίληψης! <strong>Κάθε μέρα συνειδητοποιούμε όλο και περισσότερο ότι όλα συγκλίνουν σε ένα τεράστιο αδιέξοδο, το οποίο όμως, είναι μάλλον το "όριο" της σημερινής μας αντίληψης.</strong> Παράλληλα διάφορες επιστήμες (αστροφυσική, βιολογία κα) κάνουν λόγο ολοένα και πιο πολύ για "ψυχή", "αγάπη" κλπ.<br /><br />Προσέξτε λοιπόν τις καταπληκτικές εκπομπές "Το Σύμπαν που αγάπησα" των κ.κ. Δανέζη και Θεοδοσίου στην ΕΤ 3. Σύμφωνα λοιπόν με τους δύο κορυφαίους αστροφυσικούς, ο άνθρωπος βρίσκεται σε ένα πολύ σημαντικό μεταβατικό στάδιο: από το ισχύον του «φαίνεσθαι», του υλισμού και του ατομικισμού σε αυτό του «είναι», της ουσίας και του συλλογικού.<br /><br />Το "παράδοξο" όμως είναι ότι ισχυρίζονται, πως το κλειδί για τη μετάβαση αυτή είναι πιθανότατα η αγάπη! Με κατέπληξε λοιπόν το βιβλίο τους «Το Μέλλον του Παρελθόντος μας» στο οποίο μας δείχνουν το δρόμο για τη ριζική αναγέννηση του πολιτισμού μας, της κοινωνίας, του ανθρώπου. Ένα βιβλίο που πραγματικά μας οδηγεί στην επανάσταση των αντιλήψεών μας! Το ίδιο ακριβώς διαπίστωσα (και φυσικά εντυπωσιάστηκα) και στο βιβλίο «Το Δέντρο της Γνώσης» των διάσημων Χιλιανών Βιολόγων Maturana και Varela.<br /><br />Τι διαπιστώνουμε λοιπόν με απλά λόγια;<br /><strong>Ότι το σημερινό μοντέλο ανάπτυξης και εξέλιξης του ανθρώπου έχει σχεδόν εξαντλήσει τις δυνατότητές του και ως εκ τούτου οδηγούμαστε (αργά ή γρήγορα) σε ένα νέο μοντέλο.</strong> <strong><span style="color:#ff0000;">Κατά την άποψή μου από το ανταγωνιστικό-απάνθρωπο σ’ αυτό της αλληλεγγύης και του πανανθρωπισμού.<br /><br /></span><span style="color:#33ff33;">Ετοιμαζόμαστε λοιπόν να βγούμε από τη σπηλιά του Πλάτωνα και να αντικρίσουμε μια άλλη αλήθεια, μια άλλη πραγματικότητα.</span></strong> <strong>Ετοιμαζόμαστε να «σπάσουμε» τις ισχύουσες συμβάσεις και να εισέλθουμε σε ένα νέο πλαίσιο αρχών.<br /><br /></strong>Στην επανάσταση αυτή των αντιλήψεων φυσικά τον πρώτο λόγο θα πρέπει να τον έχει η Αριστερά, διότι έχει κοινούς μ’ αυτή την αντίληψη στόχους, δηλ. τη ριζοσπαστική αλλαγή της κοινωνίας προς όφελος του λαού. Για να την προσεγγίσει όμως θα πρέπει με θαρραλέο τρόπο να θέσει στο επίκεντρο τον άνθρωπο και όχι τις παραγωγικές-οικονομικές κλπ σχέσεις, όπως είναι σήμερα.<br /><br />Θα πρέπει δηλ. να αποτινάξει οριστικά τη «φιλοσοφία» της Αγοράς και του άκρατου ανταγωνισμού και ατομικισμού και να την αντικαταστήσει με μια νέα φιλοσοφία, αυτή της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης, της προσφοράς, του συναγωνισμού και των ανθρωπιστικών αρχών.<br /><br />Για να είναι σε θέση λοιπόν η Αριστερά να θέσει τις βάσεις αυτού του νέου μοντέλου, επιβάλλεται να ξαναμελετήσει την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, τα ζητήματα που έθεσε ο Χριστός (που εκτός των άλλων, ήταν ίσως ο μεγαλύτερος επαναστάτης αντιλήψεων), αλλά και τη σύγχρονη διανόηση και φιλοσοφία.<br /><span style="color:#33ff33;"><strong>Το σημερινό λοιπόν έλλειμμα της Αριστεράς, οφείλεται κατά την ταπεινή μου γνώμη, στο ότι προσπαθεί να προσεγγίσει το νέο που «έρχεται» με παλιές αντιλήψεις.</strong></span> <strong>Εγκλωβισμένη δηλ. στις ισχύουσες συμβάσεις και στο ισχύον πλαίσιο, αδυνατεί να αντιληφθεί τη νέα πραγματικότητα και συνεπώς να αναδείξει το νέο όραμα.<br /><br /></strong>Αντίστοιχα το ΠΑΣΟΚ αναρωτιέται γιατί δεν μπορεί να πείσει τον κόσμο με μια τόσο κακή Δεξιά Κυβέρνηση. Μάλιστα ένα μεγάλο μέρος πίστευε ότι αν άλλαζε ηγέτη, θα κατάφερνε να πείσει τους πολίτες.<br /><br />Το ζητούμενο όμως δεν είναι ο ηγέτης που θα καταφέρει να πείσει τους ψηφοφόρους για να πάρει την εξουσία, αλλά ο ηγέτης που θα καταφέρει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την επανάσταση των αντιλήψεών μας.<br /><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>Εκείνος δηλ. ο ηγέτης που με την ιδιότητα κυρίως του παιδαγωγού (και όχι του «μεγάλου» και «επικοινωνιακού» ηγέτη) θα καταφέρει αφενός να πείσει τους πολίτες ότι η επανάσταση αντιλήψεων είναι η μόνη διέξοδος διαφυγής και αφετέρου να τους οδηγήσει βήμα-βήμα στην ανατροπή.<br /><br /></strong></span>Θα ήθελα λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας μια προσωπική διαπίστωση, που ενώ δεν φαίνεται να έχει άμεση σχέση με την επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ, νομίζω ότι μπορεί να συμβάλλει στον γενικότερο προβληματισμό.<br /><br />Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και ενώ ήμουν ακόμη στο σχολείο (γύρω στα 16), διάβασα σε ένα άρθρο του Βήματος την παρουσίαση <strong>μια μελέτης, η οποία έλεγε περίπου, ότι τα ελληνόπουλα μπαίνουν στο σχολείο έξυπνα και βγαίνουν «βόδια».</strong> Όντας ακόμη μαθητής και μάλιστα από τους καταπιεσμένους, μου έκανε μεγάλη εντύπωση η παραπάνω διαπίστωση. Πως γίνεται το σχολείο να έχει μικρή ή σχεδόν καμία θετική επίδραση στην εξέλιξη των παιδιών, στην ανάπτυξη δηλ. των αυριανών πολιτών;<br /><br />Βέβαια όπως προείπα ήμουν καταπιεσμένος από το εκπαιδευτικό σύστημα με την έννοια ότι αισθανόμουν διαρκώς ως διεκπεραιωτής-παπαγάλος ενάντια στις αναζητήσεις μου, τη δημιουργικότητα και τη φαντασία μου. Θα θυμάστε βέβαια όλοι ότι μας καλλιεργούσαν τον αποκλεισμό του «γιατί;» και γενικά κάθε απορίας.<br /><br />Ο προβληματισμός αυτός εξακολουθούσε να με βασανίζει για πολλά χρόνια μέχρι που πρόσφατα μια έκλαμψη (μετά βέβαια από πολύ διάβασμα και προσωπική αναζήτηση), νομίζω ότι μου αποκάλυψε το πρόβλημα.<br /><br />Τα τελευταία λοιπόν χρόνια κατέληξα ότι η πραγματική δύναμη του ανθρώπου βρίσκεται στη συλλογική δύναμη. Όσο περιορίζεται η συλλογικότητα τόσο περιορίζονται οι ατομικές δυνατότητες, ενώ όσο αναπτύσσεται τόσο πολλαπλασιάζονται οι ατομικές. Για να το αντιληφθούμε όμως αυτό θα πρέπει να δεχτούμε ότι το όλον εμπεριέχεται μέσα μας και ταυτόχρονα ότι όλοι μας είμαστε μέρος του όλου. Αυτό βέβαια ισχυρίζεται και η Αστροφυσική δια των κ.κ. Δανέζη και Θεοδοσίου (βλ. ολογραφικό σύμπαν).<br /><br />Μια μέρα λοιπόν άρχισα να αναπλάθω το παρελθόν μου. Πως ήμουν πριν πάω στο σχολείο όταν παίζαμε στις τότε αλάνες. Τότε λοιπόν θυμήθηκα ότι όταν γύριζα στο σπίτι καταϊδρωμένος και κουρασμένος, αλλά χορτασμένος από παιχνίδι σκεφτόμουνα τον εαυτό μου ως αναπόσπαστο κομμάτι μιας οντότητας, αυτής των συνομήλικων φίλων μου. Παίζαμε, μαλώναμε, αγαπιόμαστε, το σημαντικότερο όμως ήταν το αίσθημα της οντότητας, του συνόλου και η αέναη αλληλεπίδρασή μας.<br /><br />Όταν λοιπόν πήγαμε στο σχολείο, ξαφνικά σαν να χωριστήκαμε. Σαν να διασπαστήκαμε. Άρχισε συστηματικά να αποκόπτεται οποιαδήποτε ουσιαστική αλληλεπίδρασή μας. Εκεί πλέον δεν ήμασταν καμιά οντότητα, αλλά ένα σύνολο ξεχωριστών ατόμων. Σαν να μπήκαμε σε εκείνες τις ατομικές – κλειστές νεροτσουλήθρες (βλ. Waterland κα) και χωρίς να «βλέπουμε» τους άλλους, κάναμε τη δική μας μοναχική μας διαδρομή. Ξεκίνησε έτσι ένας φαύλος κύκλος εγωισμού, φόβου, εσωστρέφειας, αλαζονείας και πάλι εγωισμού μπρος στη μοναχικότητα της πορείας μας.<br />Και όσο πιο μεγάλη ήταν η διαδρομή (πανεπιστήμιο, μεταπτυχιακά κλπ) τόσο πιο πολύ μεγάλωνε η κλειστότητα και επομένως ο εγωισμός, ο φόβος κλπ. Φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα όπου διαπιστώνουμε ότι ο καθένας μας δεν διαλέγεται με το συνάνθρωπό του μέσα από την ψυχή του, αλλά ο καθένας είναι ήδη κατασταλαγμένος, δηλ. οι προσωπικές μας απόψεις είναι με απόλυτο τρόπο τελικές και επομένως δεν έχει σημασία η οποιαδήποτε αλληλεπίδραση. Ο καθένας «μιλάει» μόνος του και «ακούει» τον εαυτό του.<br /><br />Έτσι καταντούμε διασπασμένα μοναχικά ανθρωπάκια και όχι ένα σύνολο ανθρώπων, μια ενιαία οντότητα.<br /><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>Στην ουσία δεν μπορούμε (μέχρι σήμερα) να αντιληφθούμε τι εστί συλλογικότητα.</strong></span> Στο πλαίσιο αυτό επικρατούν εκείνοι που διψάνε για την προσωπική τους ανάδειξη, υπερνικώντας (κατά κανόνα) αντιλήψεις που έχουν συλλογική βάση, γιατί απλά δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτές στο ευρύ κοινό, ώστε να αποκτήσουν ανάλογο έρεισμα. <strong>Επικρατούν με λίγα λόγια οι τυχοδιώκτες</strong>, που όλοι μας αναγνωρίζουμε (και μεταξύ μας τους «στολίζουμε»), αλλά κανείς δεν έχει τη γνώση και επομένως το θάρρος να μας απαλλάξει (επιτέλους) από αυτούς, κυρίως όμως από τις αντιλήψεις τις οποίες αυτοί διάγουν.<br /><br /><strong><span style="color:#000000;">Πως λοιπόν να αλλάξουν οι αντιλήψεις όταν όλοι μας είμαστε κρυμμένοι στο «καβούκι» μας; Πώς να αλλάξει μια Κοινωνία όταν υποκρίνεται ότι λειτουργεί ως Κοινωνία;</span></strong> Και τέλος πως μπορεί να αλλάξει το ΠΑΣΟΚ (για να αλλάξει ποια Κοινωνία), δηλ. ένας συλλογικός φορέας, όταν κανείς μας δεν μπορεί να δρα συλλογικά;<br /><br />Η δική μου πρόταση, που θεωρώ ότι θα πρέπει να αποτελέσει στρατηγικό στόχο της προοδευτικής παράταξης, είναι η συστηματική καλλιέργεια και εμπέδωση της συλλογικής συνείδησης, με δύο προϋποθέσεις:<br /><br />-την αποδοχή του προβλήματος, δηλ. της υποκριτικής Κοινωνίας και των εαυτών μας και<br />-τη γνήσια κατάθεση ψυχής από όλους μας για όλους μας<br /><br />Για να μπορέσει όμως αυτή η ιδέα να γίνει αντιληπτή και να αφομοιωθεί από τους πολίτες, θα πρέπει να συνδεθεί με την καθημερινή μας ζωή για να έχουμε άμεσα και απτά αποτελέσματα. Πρέπει μέσα από εφαρμογές στη καθημερινή μας ζωή να δούμε γιατί και πως η συλλογικότητα μπορεί να μας ωφελήσει και στο ατομικό μας επίπεδο.<br /><br />Μπορεί να φαντάζουν υπερβολικά, ουτοπικά ή βγαλμένα από άλλες ιδεατές κοινωνίες (πχ Σουηδία, Φινλανδία κλπ). Ο καθένας θα μπορούσε να πει «αγαπητέ καλά τα λες, όμως αυτά δεν γίνονται εδώ. Εδώ είναι Ελλάδα και ο έλληνας (όσο και να «χτυπιέσαι») δεν αλλάζει!».<br /><br />Απαντώ με μια και μόνο λέξη. Κύπρος!<br /><br />Δεν είναι έλληνες οι Κύπριοι; Δεν είναι ομοεθνείς; Δείτε το Κράτος τους, το Πολιτικό τους Σύστημα, την Οργάνωσή τους, τη Δημόσια Διοίκηση, την Παιδεία, την Υγεία, το Συνδικαλισμό τους, δείτε την οικονομία τους, την ευμάρεια και την πρόοδό τους. Φανταστείτε τι θα ήταν η Κύπρος, αν μάλιστα δεν της υποθήκευαν το μέλλον με τη Τουρκική εισβολή και δεν της επέβαλαν μια μόνιμη απειλή να πλανάται πάνω από τη Μεγαλόνησο! Φανταστείτε…<br />Κι ο ελληνικός αυτός λαός, υπό αυτές μάλιστα τις συνθήκες, έχει κάνει θαύματα (και συνεχίζει να κάνει) και βρίσκεται ακριβώς δίπλα μας!<br />Ας αναρωτηθούμε λοιπόν «Γιατί όχι και εμείς;». Τουλάχιστον να αναρωτηθούμε…<br /><br />Κομοτηνή, Φεβρουάριος 2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7995360959490845916-1002619542071365027?l=geotria.blogspot.com' alt='' /></div>Τριανταφυλλόπουλος Γιώργοςhttp://www.blogger.com/profile/10714555338317685933noreply@blogger.com0